Carnaval boven de rivieren

Carnaval is leuk, maar je moet wel op de juiste plaats wonen. Hier boven de rivieren is het toch wel een beetje zielig.

Voor mij is het ook al weer enige jaren geleden dat ik mij in het feestgedruis heb gestort. Als kind vond ik carnaval niets aan. Mijn ouders hadden absoluut geen tijd voor ons en stuurden ons met vijf gulden naar de friettent als wij teveel zeurden. Verder moesten wij het zelf uitzoeken. Wat ouder ging ik jaarlijks naar het kindercarnaval in het clubhuis waar we de hele middag rondjes moesten lopen achter elkaar. Wat sneller bij 'is je moeder niet thuis' en met sjaals zwaaien bij 'If I had words'. Heel saai. Toen ik het kroegleven had ontdekt leerde ik eindelijk de lol van carnaval begrijpen en heb toch zo'n tien jaar heel wat afgehost.

Nu ga ik al weer zo'n tien jaar niet meer op stap in het zuiden en is het voor mij afgelopen. Maar de jaarlijkse optocht kan ik de kids niet ontzeggen. En zo sta je dan eerst een uur te wachten tot er eindelijk wat aankomt en na een kwartiertje wagens kijken is het weer gebeurd. De carnavalsclub vertrekt vervolgens naar de sporthal. Wij hebben onze eigen traditie ingebouwd en gaan lekker naar onze stamkroeg voor een biertje.

Een nieuwe poging in Second Life

Alle nieuwe ontwikkelingen op het web nemen tegenwoordig veel tijd in beslag. Ik heb inmiddels een account op verschillende nieuwe leuke websites die allemaal uitgeprobeerd moeten worden. Er blijft weinig tijd over voor Second life. Ik las dat van de vele bezoekers maar weinig mensen echt wat doen daar. Ik heb inmiddels een paar pogingen gedaan, maar ga waarschijnlijk bij de afhakers horen. Het valt ook niet mee. Ten eerste krijg ik de bewegingen van mijn poppetje maar niet onder de knie, waardoor ik altijd te ver doorloop, of draai en nooit op de plek kom waar ik moet zijn. Daarnaast heb ik heel lang op desolate locaties rondgezworven zonder een flauw idee te hebben waar ik was of wat ik daar kon doen. Ook lijkt alles een verzameling van commerciële uitingen. En ik heb geen lindendollars om uit te geven, dus ik kan ook niets. Collega A. was op haar eerste bezoek al in Amsterdam beland. Dus heb ik in een nieuwe poging mijzelf ook naar Amsterdam geteleporteerd. Maar dat was een kort bezoek. Na wat lopen tegen muren en ronddraaien kwam ik bij een groep mensen uit. Een pop-up bij een zwerver vertelde mij dat ik me bij hem moest melden als ik drugsdealer wilde worden. Er werden oproepen gedaan om mijzelf als seksslavin aan te bieden en toen een wildvreemde man mij begon aan te spreken vond ik het allemaal te eng worden en ben er snel weer uitgeklikt. Ik ben nog niet klaar voor de grote wereld.

Blij

Eindelijk, voor het eerst in maanden heb ik een heerlijke dag helemaal voor mezelf (tot half drie). Ik ben blij. Zaterdag kreeg ik een email of ik zin had om mee te doen met een looptraining voor de 10 km in Utrecht op eerste paasdag. Ik had al maanden niet meer hard gelopen, maar dit was de perfecte impuls om het weer op te starten. Natuurlijk doe ik mee. Het is heerlijk om weer enthousiast aan de slag te gaan. Zondag eerst maar een klein rondje gelopen van 20 min. (met flinke tegenwind). Vandaag heb ik dat rondje al twee keer gedaan. Fijn, dat mijn conditie niet veel was weggezakt. Maar om een tien kilometer te lopen moet ik nog wel veel trainen.

Het is een perfecte dag: lekker weer, gesport en pijnlijke spieren die mij daar aan herinneren en ook nog tijd om in mijn laatste boek verder te lezen: Onder normalen. Ik heb me dit jaar voorgenomen een boek per week te lezen, maar dat betekent wel doorwerken. Tot nu toe zit ik op schema.

Avondje nostalgie

Afgelopen vrijdag eindigde zoals vele vrijdagavonden. Na een lekkere film, ging J. plaatjes draaien. Het is dat ik bijna in slaap viel, anders was het resultaat groter geweest. De set stond in het teken van een nostalgische bui.

Lang leve de bus

De natuur vindt het soms leuk om je wakker te maken door bijvoorbeeld een ijsvogel langs te sturen. Andere keren bedenkt hij of zij dat het wel eens goed is om mensen samen te brengen. Bijvoorbeeld door een eerste lentedag te sturen, waarbij iedereen op het terras belandt. De beste dagen zijn wel onze jaarlijkse 'rampdagen'. Vorige jaar hadden we de beruchte sneeuwstorm, waardoor het land in rep en roer was. Afgelopen donderdag hadden we een echte storm. Hé leuk, de hele avond kon je voor de televisie de gevolgen van deze ramp bekijken: een neergestorte hijskraam, bomen op auto's, wegvliegende dakpannen en vooral heel veel gestrande reizigers. Het schept toch een grote band. Collega's die met z'n tienen uit eten gaan, omdat ze de stad niet kunnen verlaten; logeerpartijen bij familie en vrienden, of lekker met z'n allen klagen op het station. Het is natuurlijk wel vervelend als je twee uur staat te wachten op een bus waar je eindelijk in kunt, of als je echt geen slaapplek kunt bemachtigen en uiteindelijk in de rustkamer op je kantoor beland.

Ik had helemaal niet te klagen. Een buurvrouw heeft mijn kinderen van de bso gehaald en toen ik gewoon om vijf uur thuis was hebbben we gezellig een glaasje wijn gedronken om het eens uitgebreid over de storm te hebben.

Lang leve de streekbus.

Social sharing

Sinds ik mijn nieuwsberichten bekijk met netvibes ben ik heel goed op de hoogte. Dagelijks wordt ik bestookt met interesante nieuwtjes over webtoepassingen en leuke websites. Ik kom tijd te kort om alles eens goed te bekijken. Inmiddels weet ik wel precies wat web2.0 nu is. Een artikel over webtrends geeft een mooi overzicht van alle toepassingen. Al die toepassingen gaan eigenlijk over twee kernwoorden:
social: social bookmarking, social networking, social maps, social motivation, social quizzing
sharing: foto's, documenten, dagboeken (weblogs), filmpjes, vrienden. Allemaal geweldig, maar helaas heb ik te weinig uren in een dag om te bloggen, mijn vrienden van hyves te onderhouden, foto's, documenten, films en bookmarks te delen, quizzen te maken, mijn vooruitgang in het behalen van mijn levensdoelen bij te houden. En dat allemaal ook nog dubbel in mijn tweede leven in Second Life.

IJsvogel

Op de fiets, in gedachten over onbenullige zaken als zwembaden, hondenpoep, bikini's, meisjesperikelen, en wat er zich meer in een minuut in je hoofd kunt afspelen, werd ik weer door de natuur wakker gemaakt. Nog nooit gezien, en opeens vloog hij langs, een schitterende blauwe pijl: de ijsvogel. Wauw, dat zulke kleurrijke vogels gewoon rond vliegen hier. Dit zal een van de hoogtepunten blijven deze week.

Hij komt trouwens best veel voor. Zie waarneming.nl

Lijssies

Als echte heavy user van de lichte muziek ben ik eigenlijk wel verplicht mijn lijssie over 2006 af te geven. Voorheen een ware John Cusack moet ik nu toch toegeven dat de volledige waanzin om een muzikaal jaar in een lijstje te proppen me niet meer geweldig af gaat. Zat mooie plaatjes gehoord maar ik weet niet zeker of ze nu zijn uit 2005, 2006 of 2007. En dat is nu meteen het mooie. In deze tijd van nieuwe media zijn zelfs de grenzen van het wanneer gecomponeerd ook totaal vervaagd. Ik vraag me af of niet tig heavy users in deze tijden albums ontdekken die stammen uit de bronstijd. Gisteren nog heb ik wederom de Kinks herontdekt, in mijn ogen de Band van 2006. Voila......mijn lijstje! Natuurlijk staan bij mij de Arctic Monkeys, Tom Waits, Snow Patrol, Johan, Spinvis en Dylan (waarachtig, twee lokale namen!) in de lijsten. Maar als ik zo vrij mag zijn heb ik maar 1 echt lijssie; met stip op 1 www.pandora.com ................tik je favoriete artiest, track, bandje of whatever in en je hebt je eigen radiostationnetje. Die van mij onder Lambchop doet het bijzonder goed (o.a. ouwe kinks kwamen voorbij)! En op twee; www.surf2music.com. Voor een tientje per maand alle albums in je platenkast (lees PC). En voor 15 piek mag je de volledige collectie nog meenemen op je MP3spelertje ook. Heb gisteren nog alle cantates van Bach door Herreweeghe met een druk op de knop in mijn nieuwe playlist 'geendagzonderbach' toegevoegd! Dus mensen doe er uw voordeel mee! Overigens ook voor ouders met Kids zeer aantrekkelijk (je gaat toch geen Ch!pz of K3 voor 16 euries kopen...toch??)!

O ja, en een fully loaded 2007 voor iedereen!!

En een vurig 2007

De balans van 2006

Ook ik voel me genoodzaakt de balans van 2006 op te maken. Ik ben niet zo iemand die aan het eind van het jaar de tijd neemt om alles te overdenken. Ik neem het leven zoals het komt. Terugkijken heeft weinig zin vind ik. Maar een weblog is wel de uitgelezen plaats om het toch eens te proberen. Het was een jaar met een paar pieken en dalen, met passie en met moeheid, met stress en genieten.
Eerst maar de passie en de moeheid. In maart ben ik gestart met dit blog en dat was mijn beste initiatief van dit jaar. Het is niet alleen leuk om te schrijven. Het heeft ook een impuls gegeven om alle internetontwikkelingen op de voet te gaan volgen. In een korte tijd ben ik goed op de hoogte geraakt van de ins en outs op internetgebeuren (in informatiesfeer natuurlijk; er is nog steeds een onontgonnen terrein beschikbaar waar ik geen weet van heb). Ook in werksfeer heeft dit een goede impuls gegeven, waardoor ik het eigenlijk best wel weer naar mijn zin heb daar.
Een flinke domper was daarom ook dat gesukkel met mijn gezondheid: hoofdpijn, draaierigheid, vermoeidheid. Het blijft getob met gelukkig veel goede momenten. Job coach en Mensendieck waren gezellige uitjes maar mochten niet baten. In 2007 ga ik eens het alternatieve circuit bezoeken.

De stress dit jaar kwam vooral van J. Maar het brengt veel onrust mee. Onze vakantie op Terschelling en deze relaxweken rond kerst en Oud- en Nieuw waren en zijn heerlijke eilandjes in een druk jaar.
Als moeder zijnde was een hoogtepunt het feit dat zoon S. vier is geworden in januari. Hij was blij om eindelijk naar school te mogen en ik heb opeens een aantal uren per week helemaal voor mezelf. Ze vliegen wel om altijd.

Dieptepunt dit jaar was het overlijden van o.a. onze veertigjarige vriend J. die zo stom was om van de trap te vallen. We denken nog heel vaak aan hem.

Hoogtepunt was natuurlijk de geboorte van mijn nieuwe neefje!
En daar hoef ik verder niets meer aan toe te voegen.

Lijstjes: mijn boeken van 2006

Dit jaar heb ik 36 boeken gelezen. Nummer 37 krijg ik helaas niet uit voor zondag. Wat ongelofelijk weinig eigenlijk. Terwijl ik altijd in een boek bezig ben. Maar die lastige trage romans hebben de score wat naar beneden gehaald.
De oogst aan goede boeken was wel heel groot. Ik ben een snellezer. Dat schiet lekker op, maar t heheeft wel tot gevolg dat ik een boek ook snel weer ben vergeten. Voor mij is een goed boek eentje die echt blijft hangen. De inhoud weet ik dan niet vaak meer, maar wel het gevoel wat ik bij het lezen kreeg.
Mijn boeken van 2006 waren:










Het slechtste boek wat ik in 2006 heb gelezen was natuurlijk de Da Vinci Code.

Geit

Goede initiatieven moet je steunen. Wij sturen nooit kerstkaarten, maar geven elk jaar het 'postzegelgeld' aan een goed doel. Dit jaar kopen wij een geit.

Op de site www.oxfamnovibpaktuit.nl kun je nog veel meer alternatieve (kerst)cadeaus kopen.

Iedereen die dus geen kerstkaart heeft ontvangen: fijne feestdagen en een heel goed 2007!!

Kerst

Ik heb er nooit zoveel mee gehad, kerst. De verplichte familie over de vloer, de hele dag eten en drinken en jezelf vervelen. Als tiener ging ik gewoon werken met de kerst. Dat verdiende goed en was heel gezellig. Nu ga ik er elk jaar keurig in mee, maar ik ben stikjaloers op de collega's die nu op Terschelling of Vlieland zitten. Het is moeilijk om je van de traditionele familiebezoeken los te rukken. Niet alleen vanwege verplichtingen, maar ik wil ze zelf ook wel zien. Hoe vaak ben je nog allemaal bij elkaar?

Kerst is een raar feest geworden, met steeds minder christelijke betekenis. Ik begrijp de mensen niet die er jaarlijks naar uitzien. Tegenwoordig worden huis en tuin al begin december versierd. Ik vraag me serieus af waarom. De geselligheit natuurlijk, maar ik vind er niets gezelligs aan om een raar kerstmannetje voor je raam te laten hangen of een verlicht hertje in de tuin. Al die energieverspilling. En waar is de kerstgedachte? Het druist in tegen mijn protestantse opvoeding. Sommige dingen raak je nooit kwijt.
Maar, nu even ophouden met zuurpruimerij. Morgen gaan we naar de familie en gaan we heerlijk eten en genieten van best aangenaam gezelschap. En ondertussen droom ik gewoon door over een huisje in de duinen, lange strandwandelingen en een lekker winterbiertje in het Heartbreak Hotel. Volgend jaar dan?...

Spijbelen

Spijbelen, een woord dat nooit echt in mijn vocabulaire heeft gepast. Ik moet bekennen dat ik in mijn middelbare schooltijd geen lesuur heb gespijbeld. Ik was zo braaf, dat ik zelfs de bekende 'menstruatie-smoes' niet gebruikte om onder de gymles uit komen. Of was dat meer omdat ik mijn mond niet open durfde te doen, laat staan het tegen een louche gymleraar over intieme dingen te hebben. Enfin. In mijn hbo tijdperk was ik eigenlijk net zo braaf, maar werd ik gaandeweg wel een stuk losser. Zeker vanaf het tweede jaar, waarin ik op kamers ben gegaan. Met mijn drie vriendinnen deden wij op elke donderdag, maar vaak ook al op woensdag het bekende rondje: eerst thuis naar bijvoorbeeld MCW (voor de oudjes onder ons Medisch Centrum West) kijken met een fles wijn, dan naar Polly of Marijnissen op de korte Heuvelrug. Door naar Extase. Om drie uur de tent uitgeveegd worden. Op naar Swinge bij Dinge en afzakken naar Citylights waar we tot het licht werd ons te goed deden aan pelpinda's en tegelijk met de krantenjongen thuis aankwamen. En ik vraag me nu soms af hoe ik het deed. Want na een uurtje slapen zat ik - als enige van ons vieren - gewoon in de schoolbanken voor een uurtje 'thesaurussen' of 'bronnen', of welk ander vak in mijn vage opleiding werd gegeven.

Nu zijn we inmiddels al flink wat jaren verder, en ik geloof dat ik het eindelijk begin te leren. Ik heb al enige weken het gevoel dat ik spijbel. Mijn weblog staat zielig in cyberspace en krijgt zo nu een dan een bezoekje van een verdwaalde googler. Via mijn statistieken zie ik dat die ene nicht of de andere collega nog een poging heeft gedaan om wat nieuws van mij te lezen. Maar ze krijgen nul op request. Geen activiteiten hier, nada.
Ik beloof plechtig om mijzelf te verbeteren. Alhoewel ik dat spijbelen stiekem ook wel eens lekker vond. Laat mij me als braaf meisje ook eens stout zijn.

LAN relatie

Heerlijk zo'n avondje LAN relatie; L. zit tegenover mij lekker te weet ik wat veel op haar laptopje te doen en nog steeds na te genieten van haar tanteschap. Ik zit inmiddels weer in de waan van de dag en mijn overvolle prive account te checken die weer overvloeit van medezeggenschapsperikelen op de lokale openbare school van onze koters. Wie kan zich een betere zondagavond voorstellen. Lekker via gmail chatten met je geliefde (zit welgeteld 60 centimeter tegenover mij), digital love in optima forma. Gelukkig is mijn grote vriend muziek nooit ver om de hoek. En in deze dagen van grijze natte kou is er niets zo schitterend als muziek die je omarmt en meeneemt in zachte tinten en kleuren die muziek je kunnen geven. Geen inhoudelijk gebrabbel en politieke statements maar Fins geneuzel die beelden van besneeuwde bossen en verijsde meren oproepen. Natuur en alle aardse geuren daarbij. Nee, geen "Elfjesrock" of "Tolkien metal" maar Sigur Ros. De openbaring op het gebied van soundscape van de laatste jaren..........laat je meeslepen in hemelse melodieën die je vervoeren en naar warmte en geborgenheid laten verlangen. Muziek die Robert ten Brink met zijn kerstspecial laat verbleken en Wham's "Last Christmas" naar de vergetelheid doet verbannen. Ook voor Tolkienlezers verplichte kost!

Tante Linda

Tante ben ik al sinds ik een relatie met J. heb, al bijna tien jaar. Dat was ook wel wat. Ik kreeg er niet alleen schoonouders, - zussen en broers bij, maar ook zeven neven en nichten. Elke keer als ik J. een zoen gaf - en ik moet toegeven, dat was ook wel veel in die eerste periode - stond een kluitje kinderen om ons heen te giechelen. Ze zijn geen eigen bloed, maar in de loop der jaren wel helemaal mijn neven en nichten geworden. Oudste nicht past wel eens op de kinderen. Jongste nicht bewonderen wij wekelijks in Energy Survival. En sinds ik mijn eigen hyve heb, krabbel ik wat met mijn nichtjes af.
Maar sinds vrijdag is er een heel klein lief neefje bijgekomen. De eerste aan mijn kant. En hij is bijna net zo mooi als mijn eigen kinderen waren. Wat leuk om er zo'n kleintje bij te hebben. En wat voelt hij al vertrouwd.
Heerlijk, tante zijn.

Mijn man is Topkok!!!!

Een aantal weken geleden belde vriend P. op met een dringend verzoek om een recept voor zijn collega. Het moest iets zijn met spruitjes, kippepootjes en rijst. Wie verzint zo'n combinatie?
Een programma als Topkok. Inmiddels heeft de collega meegedaan aan het programma en is ze al heel ver gekomen. En wat nog mooier is. Bij Albert Heijn ligt een receptkaart klaar met:
Kip met koekkruiden, rijst en spruitjes. Bijna geheel geïnspireerd op het recept wat J. in tien minuten tijd heeft verzonnen. Heerlijk zo'n man. Jammer dat hij door de week altijd te laat thuis is om te koken.

Meds

Al jaren in de muziek, maar het nooit echt kunnen benoemen. Op een prachtige avond in de Dordogne sprak vriend P. echter de woorden: als relnichten gaan Rock & Rollen, dan is het louter schoonheid. En gelijk heeft tie. Vooral als ze ook nog eens drugs innemen alsof het medicijnen zijn tegen een verkoudheidje. Vrijdagavond was het weer zo ver...Placebo in Ahoy. Bandje van drie man waarvan in ieder geval één homosexueel en één bisexueel. Schitterend podium met een veejay die live beeld snijden tot hoge kunst verheven heeft. Brian Molko is niet fulltime homosexueel, maar wel androgyn en speelt constant met zijn sexualiteit. Bowie en Reed kijken als zijn godvaders over zijn schouders mee. En wat een schoonheid en wat een complexe muziek die je bij de strot grijpt. Voor de leken ff checken op iTunes. Voor de romantici: Special Needs en voor de dancing girls: Bitter End........!

Doe die bloes nou eens in je broek...

Zit ik na het voetbal op Talpa (Ajax 6-0) fff te zappen, kom ik bij een kulprogramma op zondagavond met kids (die van mij liggen inmiddels heerlijk te dromen?). Zie je Jochem van Gelder, wat een talent. Maar erger nog....in pak, u kent het wel; colbertje met bijpassende broek. Maar waarom dan je blouse over de broek? Kan er dan echt niemand bij wat voor omroep dan ook vertellen dat je blouse over je broek echt te lullig voor woorden is, zeker als er nog een colbert over heen gaat......!!! Kunnen we niet wettelijk laten vastleggen dat:
1 . Een blouse met lange mouwen in de broek gedragen moet worden. En bij gebruik van colbert moet er zelfs een boeteregeling voor getroffen worden indien men niet aan deze eis voldoet.
2. En dat een blouse met korte mouw boven de broek gedragen mag worden mits de blouse strak aansluit bij het lichaam en de broek daaronder genoeg draagvlak heeft om desbetreffende blouse überhaupt aan te kunnen doen.
Ik dank u vriendelijk!

Picasa

Steeds meer mensen die de zestig gepasseerd zijn beginnen er aan; de computer. De een krijgt er nooit handigheid in en houdt het bij het lezen van wat emailberichtjes. Anderen ontdekken opeens hele nieuwe werelden. Mijn schoonvader van 74 zit tegenwoordig uren achter de computer voor het binnenhalen en bewerken van foto's. Niet zo heel raar voor een fotograaf. Maar voor hem wel een hele nieuwe invulling van zijn vak.

Ik weet inmiddels wel wat over computers, maar ik weet niet waar ik de tijd vandaan moet halen om niet alleen alles bij te houden over ontwikkelingen op web2.0-gebied. Maar ze dan ook nog eens toe te passen. Mijn schoonvader was echter zo enthousiast over Picasa, dat ik het programma ook maar eens heb gedownload. Het is inderdaad leuk en handig. En je kunt er leuk mee knutselen. Vervelen hoef ik me eigenlijk niet met mijn laptopje.