Patrick Watson

Lang geleden dat ik wat geschreven heb, maar het concert van Patrick Watson in de Melkweg geeft me weer eens genoeg aanleiding om een stukkie te schrijven en een filmpje te laten zien.
Het was een indrukwekkend concert: vier zeer muzikale mannen met voor de gelegenheid vier strijkers. Niet altijd toegankelijke muziek, maar soms super mooi en overweldigend. Het enthousiasme en plezier spatte er vanaf. Dit jaar komt Patrick Watson ook op Lowlands. Ga zelf maar kijken! Of lees het interview op 3voor12

DJ spelen

Van collega P. kreeg ik te horen dat ik nog eens gek zou worden van al die accounts. Het schijnt verwarrend te zijn om soms een mail van mij te krijgen, dan weer een berichtje van Netvibes of een notitie via Evernote, en daarnaast mij ook nog eens te volgen via Twitter, blog, tumblr, netvibes, flickr, delicious, goodreads, hyves en ik vergeet vast nog heel veel.

Ik moet bekennen dat ik er zelf nog helemaal niet gek van ben. Op het onthouden van passwords na vind ik bijna al die sites leuk en handig. Bovendien zie ik het mijn taak als informatiespecialist om alles uit te proberen.

Ik geloof niet dat ik hier op mijn werk mee moet aankomen, maar thuis wel: blip.fm is een hele leuke site voor het draaien van muziekjes. Het wordt wel de Twitter voor muziek genoemd. Zoek een nummer en blip het de wereld in, krijg commentaar van mede-dj's en complimenten over jouw muzieksmaak. Voor je het weet ben je weer een uur verder.
Volgens J. moet ik Twones (in beta) en Spotify toch ook eens uitproberen.
Binnenkort maak ik een overzicht van leuke muzieksites.

Sigur Ros

Afgelopen maandag hadden we weer zo'n concert die je niet snel vergeet. Lees deze recensie maar.
Wat mij opviel: een gitaar kan je heel goed met een strijkstok bespelen. Ook de Heineken Music Hall kan muisstil zijn bij een optreden. Jonge meisjes moet je niet meenemen naar zo'n concert; de een na de andere viel (bijna) flauw. Als je achterin de zaal staat zie je echt helemaal niets. Maar Sigur Ros is ontzettend goed en indrukwekkend.

Een muziekje:

Discover Sigur Rós!

Of een clipje:

Op stap 2

Het was een verschil met Bon Iver afgelopen vrijdag, maar ook leuk voor een keer: Vrienten, Boeijen en Hofland in de Kleine Comedie. We hadden de premiere te pakken. Dat betekent een halve zaal met genodigden, waaronder de halve platenmaatschappij, Frits Spits, Trijntje en Freek de Jonge en wij natuurlijk. Het was leuk om eens in de Kleine Comedie te zijn en een avondje zittend naar muziek te luisteren. Dat kwam ook goed met pijnlijke hardloopbenen. Bij het eerste nummer vroeg ik me wel af waar ik terecht was gekomen: bij een stel bejaarden die zeuren dat ze ooit jong geweest zijn. Heel oubollig. Maar gelukkig werd het daarna beter en bij flarden ook erg leuk. Vrienten kan nog steeds lekker bassen en heeft dezelfde coole rockhouding, Hofland hangt de grappige opa uit die niet van plan is te stoppen met rocken en Boeijen is nog steeds onverstaanbaar en kraamt rare pseudo-filosofische teksten uit. Hij was wel heel blij dat hij met de echte muzikanten mee mocht doen. Het was een mengsel van nieuwe liedjes met gouwe ouwes. Onderhoudend, maar het duurde toch een half uur te lang.
En dit was de toegift:

Stil in Paradiso

Ik heb het nooit eerder meegemaakt. Een concert in een popzaal waarbij het publiek muisstil is. Alleen dat was al een ervaring. Het was een wonderschoon concert van Bon Iver. Zie ook deze recensie.
Of bekijk dit filmpje

Bandje checken

We hebben eindelijk weer een nieuwe oppas. Een stoere, hele knappe, jongen van 15 jaar. Allebei de kinderen zijn er helemaal gelukkig mee. Gisteravond zijn we weer eens ouderwets een bandje gaan checken in Tivoli. Altijd leuk. De bus van 8 uur gepakt, concertje kijken en de bus van 11 uur weer terug. Dit gaan we hoop ik weer vaker doen.
Devotchka is, volgens J., Balkan-blues. Het past helemaal bij dit jaargetijde. Het zou nog beter tot zijn recht komen op een buitenpodium in een lekker zonnetje, maar ze hadden gisteren de half gevulde zaal ook helemaal plat. Je merkt wel dat Nederlanders niet zo goed raad weten met deze dansmuziek met rare ritmewisselingen. De band moest even op gang komen, maar het werd steeds leuker en met een blij gevoel zijn we terug de bus in gestapt. Ook lekker trouwens zijn de fris ruikende kleren na zo'n avond.

Trip down memory lane.....

Niets zo heerlijk als af en toe te wentelen in sentiment. Vorige week zondag op een onbewaakt moment gezien dat Buffalo Tom een dag later zijn opwachting zou maken in de Melkweg. Trip down memory lane.....eeuwen geleden deze uitstekende Amerikaanse band een keer mogen programmeren in OJC Contract in Hulst. Een enorme bak herrie werd die avond over mij en een handvol enthousiaste zeeuwen uitgestort. Hoogtepunt was na het optreden in de kleedkamer waar Bill (zanger) zijn akoestische western ter hand nam en met tranen in zijn ogen een schitterend liefdesliedje voor zijn vrouw ten gehore bracht. We zijn ook nog flink pinten wezen pakken met de mannen uit Boston en zodoende ligt het Nederlandse succes van deze Amerikaanse band in het pittoreske Hulst. Toen al was ik overtuigd dat deze gitaarband een bescheiden rol zou gaan spelen in de muziekhistorie. En jawel, jaren later Europese tournee met zalen van kaliber Paradiso. Een paar echte cult klassiekers als Taillight faids, Mineral en mijn alltime favourite "Larry".

Vorige week maandag was een meer dan aangenaam weerzien. De snotneuzen mentaliteit gekoppeld aan een enorme dosis passie en schitterende poetische miniatuurtjes blijven nog steeds overeind staan. Alle klassiekers vlogen voorbij en bij Larry heb ik toch echt een traantje weg gepinkt (ja John, ik wou dat je er bij had kunnen zijn....toch beetje ons ding). Guys....what can I say....you've made my day!

P.s. Muzieksample is nieuw speeltje van mijn ega. Niet echt representatief, maar toch een idee hoe ze klinken. Voor de "die-hards", check iTunes en koop Big Red Letter Day, Let Me Come Over of gewoon de Best Of......;-)

9

Ik kan het natuurlijk weer leuk hebben over de wetgeving rond viskommen (een ronde viskom wordt deze zomer bij wet verboden) of semi top tijden in het prestatieloop gebeuren maar daar heeft L. het al uitgebreid over gehad. Ik kan het ook hebben over het zwarte gat na de passie tijd of over de zin/onzin van een kinderbijbel, maar nee....toch weer even popmuziek. Iedereen kent inmiddels het fenomeen Damien Rice. De recenties op het eerste album kan ik me nog goed herinneren; kinderliedjes met een verraderlijke inhoud. Het was even wennen om de in eerste instantie mierzoete soberheid te doorgronden. Maar eenmaal het kwartje gevallen was, was de adoratie ook volledig. En bij album nummer twee (eigenlijk 9 want dat is de titel) is het al niet anders. Fff wennen maar daarna......totale overgave. Vooral Elephant.......mijn god wat heeft die man een bereik. En lekker droog op plaat gezet....geen effectjes maar om het even in compu termen te stellen wysiwyg (what you see is what you get, in dit geval de s vervangen voor de h). Maakt niet uit op welke manier, maar fff binnenhalen dat album....kippevel!

Djiezus.....

......en wat een Djiezus was het inderdaad. Gisteren weer mijn jaarlijke MPtje met vriend Paul gehad. In de media gonsde het weer als nimmer tevoor. Wordt het luidkeels mee zwansen met Jan Rot, gaan we lekker bimmen met Egon Kracht die alle stemmen omzet in slippende baspartijen (eerlijk gezegd wekt dit wel mijn interesse), Leusink met zijn mannen/jongens.....afijn het was weer een feest. Dé traditionele Naarden met zijn voorpremiere in Aardenburg en Utrecht wordt als vanouds bestempeld als traditioneel en stijf. Wat mij betreft mogen de heren media blijven speculeren, maar mijn uitstapje naar Utrecht met in de pauze standaard twee vaasjes de man en een flinke pint daarna in café de slok geven mij echt niet het gevoel één van de vazallen van Rouvoet te zijn. Sterker nog, je hoeft geen Christen te zijn om de schoonheid van dit meesterwerk te doorgronden.

Gisteren was weer een toppertje. Geweldige solisten (met een revancherende bas in het tweede deel), een Christus die mij bijna deed geloven, een evangelist die eerder heilig verklaard zou moeten worden dan de vorige paus aangezien deze man met zijn stem elk jaar weer voor een wonder doet zorgen, een fabuleuze sopraan en alt die in de aria So ist mein Jesus nun gefangen de hand van god hebben aangeraakt, een puike tenor, en prachtig koor en orkest...kortom hulde. Alleen volgend jaar weer een Viola da Gamba bij Kom suses kreuz want die luit was wel een beetje vlak........!!!!

P.b. De gekozen afbeelding is voor leek en prof DE uitvoering volgens de VK (en ook volgens JN), dus aanschaffen en na carnaval de volledige vastentijd de rest van de familie gek maken!

Avondje nostalgie

Afgelopen vrijdag eindigde zoals vele vrijdagavonden. Na een lekkere film, ging J. plaatjes draaien. Het is dat ik bijna in slaap viel, anders was het resultaat groter geweest. De set stond in het teken van een nostalgische bui.

Lijssies

Als echte heavy user van de lichte muziek ben ik eigenlijk wel verplicht mijn lijssie over 2006 af te geven. Voorheen een ware John Cusack moet ik nu toch toegeven dat de volledige waanzin om een muzikaal jaar in een lijstje te proppen me niet meer geweldig af gaat. Zat mooie plaatjes gehoord maar ik weet niet zeker of ze nu zijn uit 2005, 2006 of 2007. En dat is nu meteen het mooie. In deze tijd van nieuwe media zijn zelfs de grenzen van het wanneer gecomponeerd ook totaal vervaagd. Ik vraag me af of niet tig heavy users in deze tijden albums ontdekken die stammen uit de bronstijd. Gisteren nog heb ik wederom de Kinks herontdekt, in mijn ogen de Band van 2006. Voila......mijn lijstje! Natuurlijk staan bij mij de Arctic Monkeys, Tom Waits, Snow Patrol, Johan, Spinvis en Dylan (waarachtig, twee lokale namen!) in de lijsten. Maar als ik zo vrij mag zijn heb ik maar 1 echt lijssie; met stip op 1 www.pandora.com ................tik je favoriete artiest, track, bandje of whatever in en je hebt je eigen radiostationnetje. Die van mij onder Lambchop doet het bijzonder goed (o.a. ouwe kinks kwamen voorbij)! En op twee; www.surf2music.com. Voor een tientje per maand alle albums in je platenkast (lees PC). En voor 15 piek mag je de volledige collectie nog meenemen op je MP3spelertje ook. Heb gisteren nog alle cantates van Bach door Herreweeghe met een druk op de knop in mijn nieuwe playlist 'geendagzonderbach' toegevoegd! Dus mensen doe er uw voordeel mee! Overigens ook voor ouders met Kids zeer aantrekkelijk (je gaat toch geen Ch!pz of K3 voor 16 euries kopen...toch??)!

O ja, en een fully loaded 2007 voor iedereen!!

LAN relatie

Heerlijk zo'n avondje LAN relatie; L. zit tegenover mij lekker te weet ik wat veel op haar laptopje te doen en nog steeds na te genieten van haar tanteschap. Ik zit inmiddels weer in de waan van de dag en mijn overvolle prive account te checken die weer overvloeit van medezeggenschapsperikelen op de lokale openbare school van onze koters. Wie kan zich een betere zondagavond voorstellen. Lekker via gmail chatten met je geliefde (zit welgeteld 60 centimeter tegenover mij), digital love in optima forma. Gelukkig is mijn grote vriend muziek nooit ver om de hoek. En in deze dagen van grijze natte kou is er niets zo schitterend als muziek die je omarmt en meeneemt in zachte tinten en kleuren die muziek je kunnen geven. Geen inhoudelijk gebrabbel en politieke statements maar Fins geneuzel die beelden van besneeuwde bossen en verijsde meren oproepen. Natuur en alle aardse geuren daarbij. Nee, geen "Elfjesrock" of "Tolkien metal" maar Sigur Ros. De openbaring op het gebied van soundscape van de laatste jaren..........laat je meeslepen in hemelse melodieën die je vervoeren en naar warmte en geborgenheid laten verlangen. Muziek die Robert ten Brink met zijn kerstspecial laat verbleken en Wham's "Last Christmas" naar de vergetelheid doet verbannen. Ook voor Tolkienlezers verplichte kost!

Meds

Al jaren in de muziek, maar het nooit echt kunnen benoemen. Op een prachtige avond in de Dordogne sprak vriend P. echter de woorden: als relnichten gaan Rock & Rollen, dan is het louter schoonheid. En gelijk heeft tie. Vooral als ze ook nog eens drugs innemen alsof het medicijnen zijn tegen een verkoudheidje. Vrijdagavond was het weer zo ver...Placebo in Ahoy. Bandje van drie man waarvan in ieder geval één homosexueel en één bisexueel. Schitterend podium met een veejay die live beeld snijden tot hoge kunst verheven heeft. Brian Molko is niet fulltime homosexueel, maar wel androgyn en speelt constant met zijn sexualiteit. Bowie en Reed kijken als zijn godvaders over zijn schouders mee. En wat een schoonheid en wat een complexe muziek die je bij de strot grijpt. Voor de leken ff checken op iTunes. Voor de romantici: Special Needs en voor de dancing girls: Bitter End........!

Van wie is dat deuntje ook al weer?

We hebben er allemaal wel eens last van. Zo'n deuntje dat constant in je hoofd blijft hangen. En je komt er maar niet achter van wie het is of soms zelfs wat het is. Er is nu een oplossing:

De Songtapper. Je hoeft alleen maar het deuntje op de spatiebalk in te typen en krijgt een lijst van mogelijke titels. Ik heb het meteen uitgeprobeerd, maar bij Velouria van the Pixies kwam de Songtapper uit bij een cover van Weezer en dat kan natuurlijk niet. De zoekmachine had wel het juiste liedje gevonden. Je kunt de Songtapper toevoegen aan je gepersonaliseerde startpagina van google. Maar je moet natuurlijk wel een goed ritmegevoel hebben om de goede match te vinden.

Herkansing...

Ik moet een jaar of 15 zijn geweest, mijn eerste keer. Ik was fan, maar vooral fan van de eerste vriend van de zus van mijn beste vriend: rijdend op een Puch en met lange haren en albums van Bowie en Reed in zijn platenkast. Mijn vriend was ook helemaal into music en samen met de wilde blonde puchrijder gaven ze mij een kaartje voor een concert van Zappa. In ieder geval een ontmaagding van jewelste. Vele optredens zouden volgen. De Vooruit in Gent, Ahoy, Vorst Nationaal in Brussel, Para in Breda, Paradiso, OJC Contrast in Hulst, Melkweg, Spuug in Vaalst, noem maar op, ik heb alle podia inclusief takkeherrie bentjes gezien. Soms goed, vaak klote, soms geniaal maar vooral vlak en niet zo als op plaat. Mijn grote helden ten spijt, heb ik maar zelden een optreden gezien wat mij compleet van de kaart veegde.
Het zal een jaar of drie geleden zijn toen ik met mijn goede vriend M. een bezoekje bracht aan de Melkweg in A'dam. My Morning Jacket, een band die al geruime tijd in mijn collectie stond en ook het nieuwste album was wederom geniaal. Typisch studentikose en licht psychedelische neuzelpop van de bovenste plank. Ongetwijfeld in elkaar geknutseld door gefrusteerde bovenintelligente nerds die op highschool elke vorm van vrouwelijke aandacht misliepen. De spanning in de Melkweg van het toegestroomde publiek was te snijden. De verwachtingen waren meer dan hoog. Vooral bij vriend M. en mijzelf. De lichten gingen aan en daar stond een heavy metal band met lange wapperende haren, enorme baarden en een heuse flying V gibson in de handen van de zanger. Het klonk meteen subliem maar de confrontatie van al dit geheadbang deed ons beslissen om na drie nummers te vluchten naar de dichtstbijzijnde kroeg om de cultuurshock weg te spoelen met een biertje.

Nu is het live album Okonokos uit en al rijdend in mijn auto springen de tranen in mijn ogen..... Krijg je de kans om eindelijk te zien wat livemuziek kan brengen, haak je af. Gijsbert heeft gelijk gehad en de volgende keer als ze in Nederland zijn ga ik..... alle heavy metal cliches ten spijt!