Favoriete boeken in 2008

Dit jaar heb ik 50 titels gelezen!!!! Tenminste 1 voornemen gelukt. Maar ik smokkel wel een heel klein beetje, want twee boeken kreeg ik niet voor elkaar. Tip: Rachels rokje van Charlotte Mutsaert is echt niet doorheen te komen.

Komend jaar ga ik het ook niet halen, zeker met de Welwillenden van Jonathan Littell op de plank. Dus dat is weer een goed voornemen minder dit jaar. Misschien komen die non-fictie boeken nu dan wel aan de beurt (toch een voornemen).

Tussen alle gelezen boeken zaten een paar 'tussendoortjes' waar ik het niet over hoef te hebben. Er zaten gelukkig ook heel erg veel mooie romans tussen. Zeker 14 boeken kregen vier sterren of meer. Ze zijn moeilijk te vergelijken. Ook heel verschillend. Allen indrukwekkend.
Ik heb ze maar in categorieen onderverdeeld:

Oorlog of de gevolgen daarvan:

• Wat is de Wat- Dave Eggers
  waargebeurd, een opeenstapeling van verschrikkingen, maar wat een veerkracht
  
• Het verslag van Brodeck - Philippe Claudel
  niet de makkelijkste schrijver, maar heel erg mooi; wat angst teweeg brengt
  
• De weg - Cormac McCarthy
  verschrikkelijk, maar zo mooi geschreven
  
• De boekendief - Markus Zusak
  perfect vakantieboek, mooi, bijna poetisch soms, indrukwekkend
  

Nederlands

• Het pauperparadijs - Suzanna Jansen
  non-fictie, maar leest als een roman, boeiend
  
• Datumloze dagen - Jeroen Brouwers
  ik houd wel van zijn boeken
  

Andere culturen

• Handelaar in verledens - Jose Eduardo Agualusa
  mooi taalgebruik
  
• Witte Tijger - Aravind Adiga
  winnaar booker prize, terecht
  
• Het korte maar wonderbare leven van Oscar Wao - Junot Diaz
  mooi, rijk verhaal, veel humor en ironie en mooie terzijdes. Heel goed boek
  
• Mister Pip - Lloyd Jones
  mooi!
  

En de rest

• Stralende dagen - Michael Cunningham
  deed me denken aan Houellebecq en Wolkenatlas van David Mitchell
  
• Poppy Shakespeare - Alan Clarke
  Lekker leesboek
  
• Speeldrift - Juli Zeh
  machtspelletje van twee leerlingen loopt uit de hand
• Vrije val - Juli Zeh
  een thriller op zeer hoog niveau
  
• De samenkomst - Anne Enright
  ook een Bookerprize winnaar
  

Winterefteling

De ene helft van Nederland was afgelopen maandag te vinden in de Ikea. De andere helft had besloten om naar de Winterefteling te gaan. Bij die helft waren wij te vinden. Ondanks alle drukte was het heel erg leuk. De kinderen hebben een perfecte leeftijd voor de Villa Volta en Vogelrok. En ondanks alle wachttijden hebben we ons prima vermaakt. Volgende keer zoeken we wel een andere dag uit: beetje regenachtig misschien en niet in de vakantie.

Vissenkunst

Eerste sneeuw

Sigur Ros

Afgelopen maandag hadden we weer zo'n concert die je niet snel vergeet. Lees deze recensie maar.
Wat mij opviel: een gitaar kan je heel goed met een strijkstok bespelen. Ook de Heineken Music Hall kan muisstil zijn bij een optreden. Jonge meisjes moet je niet meenemen naar zo'n concert; de een na de andere viel (bijna) flauw. Als je achterin de zaal staat zie je echt helemaal niets. Maar Sigur Ros is ontzettend goed en indrukwekkend.

Een muziekje:

Discover Sigur Rós!

Of een clipje:

Ook op Flickr: Nationaal Archief

Flickr heeft niet alleen mijn foto's erbij gekregen, maar sinds vorige week is ook het Nationaal Archief op Flickr terug te vinden.
Doel is niet alleen foto's met een groot publiek te delen, maar ook informatie over foto's verzamelen.

'Het Nationaal Archief is op zoek naar verhalen achter deze foto’s en roept bezoekers van de website op om commentaren toe te voegen: Herkent iemand op een foto zijn ouders of grootouders? Kan iemand meer vertellen over de werkzaamheden die op foto’s worden verricht? Herkent iemand zijn eigen straat of dorp? Het Nationaal Archief vraagt op deze manier bezoekers om te helpen het nationale geheugen van Nederland te bewaren.'

Een heel mooi web2.0 voorbeeld.

www.flickr.com/photos/nationaalarchief

Mijn nieuwe speeltje

Sinds een week ben ik weer lekker aan het spelen op het web. Het was er even niet van gekomen, maar dinsdag had ik weer eens tijd om wat uurtjes achter mijn laptop te zitten. Veel tijd gaat zitten in het bijhouden hoeveel vrienden ik op hyves heb, het lezen van al die rss berichten, wat twitteren en mijn twitter-vrienden lezen, leuke sites naar mijn groeiende netwerk in Netvibes sturen. Een van mijn nieuwe netvibesvrienden maakte de opmerking dat hij aarzelde om weer een account aan te maken. Als ik zo uit mijn hoofd optel waar ik inmiddels een account heb aangemaakt, dan kom ik op minstens 25 verschillende sites. Waarvan ik zeker de helft regelmatig gebruik. Maar ja, je moet ook weten hoe iets werkt. Ik heb me nu, eindelijk, aangemeld bij Flickr. En ik ben er helemaal blij mee. Aan de zijkant van mijn weblog zie je een overzichtje van mijn foto's en ook op mijn openbare pagina in Netvibes. Het ziet er echt goed uit. En er wordt nu tenminste iets gedaan met die in mapjes weggestopte foto's.

Gratis geld

Het is lang geleden dat ik zo blij ben geweest met een nieuwe aankoop. Al hoewel aankoop. Deze was gratis en voor niets.
Deze keer werd mijn besluiteloosheid beloond. Nadat mijn telefoon was gestolen in de vakantie heb ik wekenlang getwijfeld over een nieuwe. Zou ik weer een prepaid kopen? Voor 25 euro heb je er al een. Maar die zien er niet echt super uit. En ik was wel verwend met mijn SonyEricsson. Dus dan toch maar een telefoon met abonnement nemen. Dat betekent wel hogere uitgave aan telefoonkosten. En welk abonnement dan? Ik werd er knettergek van. De ene provider biedt een abonnement voor een laag tarief. Maar als je wilt sms'en moet je een aparte bundel aanschaffen. De ander adverteert met gratis online, maar dat blijkt alleen voor de eerste drie maanden te zijn. Ik ging er bijna van dromen. Nu had ik al heel snel mijn telefoon op het oog. De C902 van SonyEricsson. Deze heeft een hele mooie camera en dat vond ik wel het leukste aan een telefoon. En uiteindelijk wist ik ook wel bij welke provider ik een abonnement zou nemen. Maar ja, ook met abonnement was de telefoon nog 129 euro. Uiteindelijk was ik het beu. Gewoon doen. Bij het bestellen kwam ik tot een mooie verrassing. Op het besteloverzicht stond 0 euro! Meteen op de knop gedrukt dus. 's Avonds heb ik nog eens gekeken. De telefoon kostte toen 109 euro. Ik denk dat iemand aan de andere kant flink op zijn of haar kop heeft gehad. Bedankt provider voor dit kadootje. Ik ben er super blij mee!

Herfst

Op stap 2

Het was een verschil met Bon Iver afgelopen vrijdag, maar ook leuk voor een keer: Vrienten, Boeijen en Hofland in de Kleine Comedie. We hadden de premiere te pakken. Dat betekent een halve zaal met genodigden, waaronder de halve platenmaatschappij, Frits Spits, Trijntje en Freek de Jonge en wij natuurlijk. Het was leuk om eens in de Kleine Comedie te zijn en een avondje zittend naar muziek te luisteren. Dat kwam ook goed met pijnlijke hardloopbenen. Bij het eerste nummer vroeg ik me wel af waar ik terecht was gekomen: bij een stel bejaarden die zeuren dat ze ooit jong geweest zijn. Heel oubollig. Maar gelukkig werd het daarna beter en bij flarden ook erg leuk. Vrienten kan nog steeds lekker bassen en heeft dezelfde coole rockhouding, Hofland hangt de grappige opa uit die niet van plan is te stoppen met rocken en Boeijen is nog steeds onverstaanbaar en kraamt rare pseudo-filosofische teksten uit. Hij was wel heel blij dat hij met de echte muzikanten mee mocht doen. Het was een mengsel van nieuwe liedjes met gouwe ouwes. Onderhoudend, maar het duurde toch een half uur te lang.
En dit was de toegift:

Stil in Paradiso

Ik heb het nooit eerder meegemaakt. Een concert in een popzaal waarbij het publiek muisstil is. Alleen dat was al een ervaring. Het was een wonderschoon concert van Bon Iver. Zie ook deze recensie.
Of bekijk dit filmpje

Invuloefeningen

Met alle pech in de vakantie was het mijn concentratie niet zo goed gesteld. Ik heb Mim van A.F.Th dus maar even laten liggen en me gestort op een genre waar ik niet zo in thuis ben. Ik wil altijd weten waarom anderen zo enthousiast zijn over bepaalde boeken. Ik weet nu in ieder geval dat het nooit mijn ding zal worden: de door Nederlandse vrouwen (writers on heels) geschreven 'literaire' thrillers. Na het lezen van Close-up van Esther Verhoef en Schaduwzuster van Simone van de Vlugt heb ik maar een conclusie. Ze hebben allebei in hetzelfde schrijfclubje gezeten.

Het zijn twee invuloefeningen op een vast schema: je neemt een vrouwelijke hoofdpersoon. Er is een moord en een hele duidelijke verdachte die natuurlijk nooit de dader zal zijn. Plaats op de achtergrond minstens twee andere verdachten. Laat halverwege het boek verdachte nummer twee met sterke motieven naar voren komen en verras de lezer op de laatste bladzijde met nummer drie: de stille, op de achtergrond aanwezige derde persoon. De overeenkomsten van de twee boeken zijn heel opvallend. Het enige verschil was dat Close-up net wat beter geschreven is dan Schaduwzuster en dus prettiger is om tot het eind uit te lezen, ook al weet je al voordat de dader wordt geintroduceerd dat hij het is.
Het is helemaal niet verkeerd om dit soort boeken te lezen, soms zelfs wel lekker, maar wel jammer dat ze zo voorspelbaar zijn.

Pechvakantie op Terschelling

De vakantie zit er alweer op. Gelukkig ben ik nog een paar dagen vrij voordat ik weer aan het werk moet. Dat kon ik deze keer zeker gebruiken. De vakantie was heerlijk, maar echt relaxen zat er niet in.

Het begon eigenlijk al voordat we weg waren. J. klaagde dat hij last van zijn nek had. Dit werd alleen maar erger en erger, zodat we maandagochtend bij de dokter in Midsland zaten. Een keelonsteking aan de buitenkant van zijn keel. Een kuur was niet nodig, het zou zelf over gaan. Maar pijnlijk bleef het nog wel enige tijd. Woensdag voelde hij zich eindelijk weer een beetje de oude en kon de vakantie nu echt beginnen.

Vrijdagochtend echter werden we 's ochtends wakker en bleken de deuren open te staan. Er was ingebroken in ons huisje terwijl we sliepen. Eigenlijk waren we alleen maar opgelucht, want ze hadden een portemonnee en twee mobiele telefoons meegenomen. De schade had veel erger kunnen zijn: mijn portemonnee lag er nog, evenals het fototoestel, nintendo ds'en en een laptop. Al met al was het niet zo erg dat we onze vakantie hierdoor lieten verpesten, maar er moest wel het een en ander geregeld worden: politie-aangifte, bankpassen blokkeren, telefoon blokkeren en dat is zonder mobieltjes wel onhandiger. De politie op Terschelling was wel geweldig. Ze kwamen ons opzoeken voor de aangifte, deden zelfs sporenonderzoek en een avond later stonden ze weer voor ons vakantiehuisje toen de portemonnee van J. teruggevonden was.
De dag daarna moesten we wel naar West om het procesverbaal op te halen. Dat moest zowiezo, want de bril van J. was kapot gegaan tijdens een botsing met dochter.

Zaterdagmiddag was alles weer geregeld en kon de vakantie pas echt beginnen.
Maar nee, dat mocht niet zo zijn. Maandag begon het al, een vervelend gevoel in mijn kies. En dat werd steeds erger. Dinsdag vanuit een telefooncel een afspraak met de tandarts geregeld, zodat ik 's avonds in de stoel lag. Hij wilde het echter nog even aankijken. Als het erger zou worden kon ik donderdag terugkomen. Na een paar nachten slecht slapen trok ik het woensdag niet meer, dus de andere tandarts van het eiland maar eens proberen. De telefooncel in Hoorn wilde geen muntjes accepteren. In een vol winkeltje verderop mocht ik wel bellen. Deze tandarts besloot dat een antibioticakuur en pijnstillers mij best door de laatste vakantiedagen konden helpen. Dus werd ik naar de apotheek in Midsland gestuurd. Donderdagmiddag ging ik echter nog steeds door de grond van de pijn. En 's avonds kreeg ik een verlossende behandeling van de tandarts.
He he. Vrijdag was een heerlijke dag. We zijn naar de Boschplaat gefietst waar we lekker de duinen en over het strand hebben gewandeld en hebben gezwommen.
En zaterdag konden we weer naar huis.

We hebben trouwens tussen al het geregel door wel genoten van de vakantie: heel veel gefietst, veel in cafe's en op terrassen gezeten, spelletjes gedaan, door het bos gestruind en over het strand gelopen. Ook met tegenslag blijft Terschelling leuk.

Ruigpootuil

Terug in Nederland
Zie NRC

Alleen nog de puntjes op de i, maar de tuin is al meer dan leefbaar

Schoolvakantie

De vakantie is begonnen. Eindelijk. De laatste weken voor de vakantie zaten de kinderen er al doorheen. Ook niet gek. Dochter gaat groep vier nog een keer overdoen en de laatste weken waren zwaar voor haar. Hoewel ze wel weet dat het beter voor haar is, is het heel moeilijk als je als enige blijft zitten en afscheid moet nemen van iedereen. Maar ik vind dat ze ontzettend sterk is. Het ergste hebben we gehad. Ze zal snel aan de nieuwe situatie gewend zijn.

Ook voor zoon waren het lange weken. Hij is helemaal klaar om naar groep drie te gaan. Hij leest thuis zelfs avi 5 boeken en wil nu toch wel echt gaan schrijven. De juf heeft veel met hem afgezien, want wat moest hij nu nog tussen die kleuters! Ook de directeur mocht hem twee keer op zijn kantoor ontvangen in de laatste week.

De eerste dagen regen waren niet echt leuk, maar ze waren voor de kinderen ook helemaal niet erg. Ze zijn al drie dagen aan het neerdalen en lekker aan het hangen. Leuke dingen doen komt vanzelf wel, te beginnen met de kermis deze week. En tegen de tijd dat wij op vakantie gaan, dan is het natuurlijk heerlijk weer!!

Bandje checken

We hebben eindelijk weer een nieuwe oppas. Een stoere, hele knappe, jongen van 15 jaar. Allebei de kinderen zijn er helemaal gelukkig mee. Gisteravond zijn we weer eens ouderwets een bandje gaan checken in Tivoli. Altijd leuk. De bus van 8 uur gepakt, concertje kijken en de bus van 11 uur weer terug. Dit gaan we hoop ik weer vaker doen.
Devotchka is, volgens J., Balkan-blues. Het past helemaal bij dit jaargetijde. Het zou nog beter tot zijn recht komen op een buitenpodium in een lekker zonnetje, maar ze hadden gisteren de half gevulde zaal ook helemaal plat. Je merkt wel dat Nederlanders niet zo goed raad weten met deze dansmuziek met rare ritmewisselingen. De band moest even op gang komen, maar het werd steeds leuker en met een blij gevoel zijn we terug de bus in gestapt. Ook lekker trouwens zijn de fris ruikende kleren na zo'n avond.

Speeltjes

Naast Netvibes is Delicious een van mijn favoriete websites. Alle leuke en/of interessante dingen die ik tegenkom gooi ik daar naar toe. Via mijn tags kan ik later die websites makkelijk terugvinden, thuis of op mijn werk. En ik stuur regelmatig via delicious urls door naar de vrienden in mijn netwerk. Heel handig.

Soms kijk ik rond welke favorieten anderen opslaan. Zo kwam ik onlangs op Wordle. Het is nieuw, maar binnen een paar dagen kwam ik het al op verschillende weblogs tegen. Het is ook grappig. Je geeft een stukje tekst op of jouw Delicious-username en er verschijnt een wordcloud van jouw tekst of tags. Aan mijn wolkje kun je goed zien waar ik mij op dit moment mee bezig houd.



En deze vond ik voor de Beasty Boys-fans onder ons (J, P en S). No sleep til Brooklyn:

Wat een ruimte

De tuin is leeg

Wat een ruimte!