De Paddentrek is weer begonnen

Paasverjaardag

Dochter werd op eerste paasdag acht jaar. Onze paasdagen stonden dus in het teken van haar verjaardag. Omdat opa en oma voor de gelegenheid kwamen logeren betekende dit:

• op goede vrijdag schoonmaken (het zijn tenslotte mijn schoonouders), snel naar ikea om dat extra matras te halen (terwijl het al een half jaar bekend was dat we die nog moesten kopen), de grootste bulk boodschappen in huis halen (goede vrijdag is tegenwoordig shoppingdag in heel Nederland), nog even een cadeautje halen (want ook broertje wilt wat geven) en op tijd naar bed
• zaterdag van opluchting zuchten omdat de paashockey niet doorgaat, daarom nog maar een spelletje op de ds spelen en de krant lezen, vier keer naar de winkel gaan voor alle dingen die er ook nog moeten komen of vergeten zijn, samen met zoon toevallig een lammetje geboren zien worden, de kamer nog maar eens stofzuigen en alle zooi opruimen die op een of andere manier terug blijft komen, (schoon)ouders ontvangen, heerlijk eten en in het logeerbed kruipen
• zondag dochter blij maken, want ze is al weer acht jaar, wachten totdat iedereen eindelijk uit die douche is verdwenen om zelf ook eens te kunnen, paaseieren zoeken in de tuin, snel een cake in elkaar flansen, alle nieuwe geiten, lammetjes en konijntjes tellen op de kinderboerderij, nog even broer helpen die pech heeft met zijn auto (j. dan), de kamer maar weer eens stofzuigen, oma bus ontvangen en vervolgens de rest van de visite, lekker aan tafel aanschuiven, j. de catering laten verzorgen en om 10 uur 's avonds de laatste mensen het huis uitwerken en naar bed
• maandag helemaal kapot en niets doen

Mijn favoriete website

Het bloggen schiet er de laatste tijd vaak bij in. Het blijft moeilijk om mijn spaarzame computertijd in te delen. Grote boosdoener is Netvibes: mijn favoriete website. Of eigenlijk verzamelplaats voor al mijn favoriete websites. Op 1 pagina bij elkaar: nieuws, twitter, gmail, alle weblogs van vrienden en bekenden, werkgerelateerde blogs en al mijn andere favoriete blogs. Heel fijn. En Netvibes wordt steeds leuker, zeker sinds de nieuwe ginger-versie. Vanaf vandaag voor iedereen beschikbaar! Verbeteringen hier zijn de mogelijkheid berichten te bewaren en te delen en je eigen 'universe' maken, eigenlijk een uithangbordje van jezelf.
In Netvibes kom ik ook heel vaak berichten tegen over nieuwe tools en websites. Deze moeten natuurlijk worden bekijken en uitgeprobeerd en dan verwachten mensen ook nog eens dat je die leuke filmpjes op youtube bekijkt. Ik kom tijd te kort dus.
Dus als er weer eens niets op dit blog verschijnt, weet je waar ik ben. In mijn netvibes universe.

Ontspanning

Werken is de laatste tijd niet zo leuk meer met alle bezuinigingsacties en alles wat daar bij komt kijken. En dan is het lekker om zo'n weekend als nu te hebben. Vrijdag eindelijk weer eens samen op stap geweest. Naar de film met J.: No country for old man. Een aanrader: mooie beelden, geweldige taal. Veel geweld maar ook goede humor. En wat een kop heeft die Javier Bardem. Zaterdag met moeder naar de sauna geweest. En dadelijk maar eens genieten van het heerlijke weer!

Zieke kinderen

Zieke kinderen. Het blijft lastig om de signalen te herkennen. In de babytijd hoorde je vaak dat het makkelijker wordt als ze kunnen praten en het zelf kunnen benoemen. Ik vind het nog steeds lastig. Wat zijn we daar vaak de fout mee ingegaan. Zoals die keer dat dochter van zes maanden al een week niet wilde drinken en bleek dat ze oorontsteking had. Als beginnende ouder kom je er ook al snel achter hoe verschillend je tegenover ziektes staat. Ik zelf ben opgevoed met het idee 'niet zeuren, gewoon doorgaan' en eerst afwachten en niet meteen de dokter bellen. Terwijl J. meteen met de paracetamol klaar staat en de telefoon in de hand. Bij alle ziektes en toestanden bleek ik de ene keer gelijk te hebben en andere keren was ik blij met de ingreep van J. om toch de dokter te bellen. Wij houden elkaar mooi in balans.

Nu ze al jaren kunnen praten en zeer mondig zijn blijkt dat het nog steeds moeilijk is om in te schatten hoe erg het is. Zoon speelt lekker, maar heeft wel 40 graden koorts. Dochter klaagt dagelijks over pijntje dit en pijntje dat, waardoor je haar niet altijd serieus neemt. Tot ze opeens als een verlept meisje op de bank ligt. En daar is het monstertje schuldgevoel weer.

Zaterdagen

Sinds dochter op hockey zit zien de zaterdagen er heel anders uit. Uitslapen is er niet echt meer bij, want om 9 uur moet zij alweer op het veld staan en bij uitwedstrijden is het om half negen verzamelen. In dit jaargetijde is het niet altijd even prettig om met koude tenen langs de kant te staan. Maar het is ook best lekker om verplicht buiten te zijn. En het enthousiasme van dochter en haar teamgenoten maakt het allemaal goed. Helaas worden ze elk weekend ingemaakt. Bijna onvermijdelijk. Zij spelen in een nieuw team met allemaal verse meisjes tegen teams die al een jaar langer hebben getraind. Gisteren was (misschien wel) het keerpunt. Ze hebben voor het eerst gewonnen met 2-1. Het was groot feest.

Woensdag.... sportdag

'Lekker, die is vandaag vrij', denken mijn werkende collega's vast op woensdag. Maar ik moet bekennen dat werken een stuk rustiger is. Zeker op woensdag. Woensdag is: kinderen-naar-schoolbrengdag, wasdag, opruimdag, beetje-maar-vooral-niet-te-veel-poetsdag, kleine boodschappendag, biebdag, weblogdag, administratiedag, tas gereedmaken voor het zwembad-dag, kinderen van schoolhalen-dag, met kinderen naar het zwembad fietsen-dag, kinderen uit het water vissen-dag, kinderen naar het sportterrein brengen-dag, zoon naar voetballen brengen-dag, dochter na half uur naar hockey brengen-dag, zoon ophalen van voetbal-dag, dochter ophalen van hockey-dag, koken-dag, kinderen in bad gooien-dag, kinderen naar bed brengen-dag, was opvouwen-dag, gezellig voor echtgenoot zijn-dag, uitpuffen op de bank-dag.

Kinderfeestje

Voor ons zijn de feestdagen nu echt achter de rug. Zoonlief is net een beetje te vroeg geboren. Ben je nog aan het bijkomen van oud- en nieuw en iedereen aan het bestewensen, moet er alweer over verjaardagen worden nagedacht. Het 'grote-mensen-feestje' hadden we vorige week. Gisteren het kinderfeestje. De jaarlijkse speurtocht viel letterlijk in het water, dus 's ochtends vroeg moest nog een plan-b bedacht worden. Uiteindelijk werd het een groot succes. Het thema was al lang bedacht: Harry Potter natuurlijk. En alle spelletjes kregen een harry potter tintje. Dus: een bezemrace, een kikker uit een bak water vissen, muizenhappen, de steen der wijzen zoeken en de geheime kamer waar de kinderen geblinddoekt enge dingen moesten voelen. Het was even opstarten, want geen van de kinderen had de film ooit gezien, maar uiteindelijk ging iedereen enthousiast naar huis. Ik ben benieuwd wie thuis gaat zeuren om de film ook te mogen zien.
Expecto Patronum!

Geen inspiratie

Dat is het nadeel met goede voornemens en geen inspiratie. Er moet wel iets verzonnen worden voor het blog. Gelukkig zijn er veel medebloggers die regelmatig tips rondsturen. Zoals mijn Zeeuwse infoman
Wat dacht je van deze: Kleed een bibliothecaresse aan!

Voornemens

Kan het nog op 8 januari over voornemens praten? Ach ja, zolang we nog moeten zoenen en beste wensen rond moeten strooien zal het wel. Met die zoenen viel het overigens dankzij koortslip reuze mee dit jaar. Bij sommige mensen was dit helemaaaal geen probleem en bij anderen wel weer jammer van de gemiste kans.

Ik doe eigenlijk nooit zo aan goede voornemens, maar stiekem heb ik er toch wel een paar liggen. Zoals: niet lijnen, maar wel op mijn voeding letten door meer naar mijn buik te luisteren. Dus geen zak drop meer wegschransen als het allang niet meer smaakt en het lekkere biertje een keer overslaan als ik er eigenlijk niet eens zoveel zin in heb. Dit moet toch niet te moeilijk zijn? Zeker omdat ik een groot vermoeden heb dat drop wel eens een van de oorzaken van mijn hoofdpijn kan zijn.

Tweede voornemen is om weer een poging te doen 50 boeken te lezen. Dat wordt al meteen lastig, omdat ik ook meer non-fictie wil lezen. En hoort dat nu wel bij die vijftig of niet? Voorlopig wel natuurlijk, anders kom ik er nooit. Onder voornemen nummer drie kan ik niet uit: minder of selectiever televisie kijken zodat ik meer tijd heb om te lezen.

En als laatste natuurlijk meer bloggen, want dat staat ook al een aantal maanden op een lager pitje. Dus ook meer ondernemen voor de juiste inspiratie, maar dan kan ik niet meer lezen. Dan maar meer over boeken schrijven? Maar dat vinden niet al mijn lezers leuk. Aan de andere kant zijn andere lezers wel altijd benieuwd naar mijn boekenlijstje.

Nou ja, we zien het komende maanden wel weer. Nu ga ik boek nummer twee van dit jaar maar eens uitlezen.

En jullie ook de .......

Het einde van 2007 en begin 2008 waren niet echt denderend voor mij. De kerstvakantie is door de hele familie kwakkelend doorgebracht. Eerst een zieke dochter en zelf een onbestemd lamlendig gevoel, eindigend met een snipverkouden oudejaarsdag, waarna het stokje werd doorgegeven aan man en zoon, die zich de hele nieuwjaarsdag beroerd voelden. Dochter legde er nog een schepje bovenop met een middernachtelijk bezoekje vanwege oorpijn. Vanwege verkouden, dus snurkende man en dochter, een knie in mijn rug en te weinig dekens bracht ik de tweede nacht in 2008 door in dochters bed. Lekker begin dus.
Deze dag heb ik gelukkig heel fit (ik was vergeten hoe dat voelde) de kerstboom afgetuigd en morgen begint het leven weer. Aan het werk maar weer.

Oh ja, alle lezers wens ik natuurlijk alle beste wensen voor 2008. Maak er wat van.

Een laat lijstje

Na de valreep moet ik toch nog wat over die lange lijst boeken zeggen die ik dit jaar heb gelezen. Vijftig boeken was het streven, maar helaas, dat is niet gelukt. Het zijn er 43 geworden. Daarnaast heb ik 1 boek half gelezen (Dis van Moring). Op deze en nog een paar boeken (Weduwnaar, Duizend schitterende zonnen) na waren eigenlijk alle boeken heel goed en de moeite waard. Toch waren er ook een aantal uitschieters. De boeken die mij zeker zullen bijblijven zijn:

Engelenmaker - Stefan Brijs
Het schervengericht - A.F.Th.
De jongen in de gestreepte pyama - John Boyne
Alles is verlicht - Jonathan Safran Foer

En de toppers:

Tirza - Arnon Grunberg
Het huis van de moskee - Kader Abdolah

Ik heb nu al zin in al die mooie boeken die mij dit jaar te wachten staan.

Een dagje winter

HIJ is er

Eindelijk heb ik hem dan, mijn eerste Mac. Donderdag gooide J. zich voor de vrachtwagen die de straat al uit reed (mijn held) om de macbook te confisqueren. Helaas kwam er nog een kerstborrel en een dag werken tussendoor. Maar nu zit ik dan eindelijk voor mijn nieuwe computer. Het is wel even wennen. Alles moet weer opnieuw ingesteld worden, en het is ook wel anders dan windows. En waar zit op het toetsenbord de delete-knop? Ik wist niet dat ik die zoveel gebruik. Verder typt het enorm lekker en heb ik ook weer een werkend pijltje-naar-boven. Nu nog alle programma's eigen maken, al mijn troep overzetten van de andere computer en ik ben weer helemaal compleet. Kan ik gaan i-chatten met collega E. of L. en met J. als hij op zijn kamertje boven zit te werken.

Het gemoed van mijn blog

Ik moet wat vaker vrolijke berichten op mijn blog plaatsen.





Blauwe druifjes voor de blues en rode anemonen voor het hartzeer. Het is meer romantisch verbitterd dan groot leed, maar toch - alle troost is welkom.

Een dagje ouder

Het zit er weer op mijn verjaardag. Vroeger was het een stuk leuker. Nu is het alleen maar weer een jaartje erbij. En dan ook nog voor sinterklaas. Maar ik wil helemaal niet klagen, want ik heb toch maar mooi een zeer fijn loopoutfit gekregen. Nu ben ik dus niet alleen sportief, maar zie er ook nog heel leuk uit. Mooi meegenomen. Het zit trouwens ook echt heerlijk. Ik hoop dat mijn knieblessure snel over is.

En dat leuke plaatje komt van notcelebrity.co.uk

Sinterklaas

Sinterklaasfeestjes zijn ook allemaal hetzelfde: Neem een benauwd achterafzaaltje. Stop wat zenuwachtige en opgewonden kinderen bij elkaar. Zet de verveelde ouders achterin met een kop koffie en een kruidnootje. Pak wat slecht geschminkte pieten bij elkaar en haal een aangeschoten sint uit het berghok tevoorschijn. Maak wat rare grappen, laat Eline haar turnkunstje doen en Tijmen een judoworp en iedereen het gat in de mond van Noa bewonderen en deel vervolgens uit waar iedereen voor komt. En probeer de sint dan zo waardig mogelijk het terrein weer te doen verlaten. Gooi nog wat eten in de inmiddels met pepernoten en snoepjes volgepropte kinderen. En laat tenslotte de bezwete ouders en misselijke kinderen weer naar huis gaan.


Wij hebben het eerste feestje weer gehad. Gelukkig zorgde Ron Boszhard er voor dat het niet eens zo'n tam feestje werd.

En wij waren er niet

He lekker, eindelijk weer eens samen op stap. De oppas heeft een bord eten achter de kiezen en stopt de kinderen in bed. De dagoutfit is omgewisseld. De verkoudheid is achter de rug. Die zachte autoband blijkt niet lek te zijn. Dus fit, vrolijk en zorgeloos vertrekken wij naar Amsterdam voor het concert van Rufus Wainwright in de Heineken Music Hall. Wat een geweldige baan heeft manlief toch dat hij overal op de guestlist wordt gezet. Ik bedenk me het in al die jaren ook altijd goed is gegaan.

Had ik dat maar niet gedacht. Bij de kassa aangekomen blijken we niet op de guestlist te staan. Na wat telefoontjes heen en waar komen we erachter dat hier iets is misgegaan en dan zit er niets anders op dan terug naar huis te gaan.

Thuis duiken we meteen het café in en wordt het uiteindelijk toch gezellig.

Zeester

De kust is altijd leuk. Het maakt niet uit in welk jaargetijde. Afgelopen weekend hebben wij ons er ook goed vermaakt. Wandelen op de boulevard in Knokke, garnalen vangen aan het strand en haaientanden en schelpen zoeken. De mooiste vondst was wel de zeester. Wat is het lang geleden dat ik een zeester heb gezien. Bijzonder. Het roept ook meteen herinneringen op aan strandvakanties zo'n 30 jaar geleden. In mijn beleving vonden wij toen regelmatig zeesterren. Een korte zoekacties in google levert verbazend weinig informatie op over de zeester en in ieder geval niet over uitsterven. Gelukkig maar. Het is een bijzonder roofdier.

Tijd

Vanavond gaat de wintertijd in. Toevallig of niet, maar het begrip tijd speelde deze week in ons hele gezin een rol. J. zat een week in San Francisco en we werden aan beide kanten soms lichtelijk gestoord van dat heen en weer rekenen naar de juiste tijden. Als wij opstonden ging hij naar bed en als de kinderen naar bed gingen begon zijn werkdag nog maar net. Bij ons was het woensdag de 24ste, terwijl hij nog op 23 oktober leefde. Het beste was om er maar niet te veel over na te denken.

Het kadootje voor de kinderen was in ieder geval heel erg toepasselijk.

En als je dan toch een jetlag hebt, maakt het ook niet uit of de klok een uur terug gaat.