Weer zo'n saaie weblog

Patrick Watson

2009-05-27T09:19:00.003+02:00

Lang geleden dat ik wat geschreven heb, maar het concert van Patrick Watson in de Melkweg geeft me weer eens genoeg aanleiding om een stukkie te schrijven en een filmpje te laten zien.
Het was een indrukwekkend concert: vier zeer muzikale mannen met voor de gelegenheid vier strijkers. Niet altijd toegankelijke muziek, maar soms super mooi en overweldigend. Het enthousiasme en plezier spatte er vanaf. Dit jaar komt Patrick Watson ook op Lowlands. Ga zelf maar kijken! Of lees het interview op 3voor12

In volle bloei

2009-04-22T17:03:00.003+02:00

Wat een mooie tijd is het toch. De bomen staan in volle bloei en wat een kleuren! Zoon met hooikoorts vind het beduidend minder leuk. Vandaag toch maar een paar foto's gemaakt. De bloesem is weg voor je het weet.

Twouble with Twitter

2009-03-23T13:54:00.003+01:00

DJ spelen

2009-02-03T09:55:00.005+01:00

Van collega P. kreeg ik te horen dat ik nog eens gek zou worden van al die accounts. Het schijnt verwarrend te zijn om soms een mail van mij te krijgen, dan weer een berichtje van Netvibes of een notitie via Evernote, en daarnaast mij ook nog eens te volgen via Twitter, blog, tumblr, netvibes, flickr, delicious, goodreads, hyves en ik vergeet vast nog heel veel.

Ik moet bekennen dat ik er zelf nog helemaal niet gek van ben. Op het onthouden van passwords na vind ik bijna al die sites leuk en handig. Bovendien zie ik het mijn taak als informatiespecialist om alles uit te proberen.

Ik geloof niet dat ik hier op mijn werk mee moet aankomen, maar thuis wel: blip.fm is een hele leuke site voor het draaien van muziekjes. Het wordt wel de Twitter voor muziek genoemd. Zoek een nummer en blip het de wereld in, krijg commentaar van mede-dj's en complimenten over jouw muzieksmaak. Voor je het weet ben je weer een uur verder.
Volgens J. moet ik Twones (in beta) en Spotify toch ook eens uitproberen.
Binnenkort maak ik een overzicht van leuke muzieksites.

De orde van de dag

2009-01-14T10:54:00.003+01:00

Zo, de rust is weergekeerd. Niet alleen in huize 'saaieweblog' na alle verjaardagsperikelen, maar ook in de rest van het land. Wat mij betreft had het nog wel een tijdje mogen vriezen. Dat heeft veel voordelen: je kleed je wat beter en hebt het minder koud en hopelijk zijn er wat minder wespen en muggen in augustus. De regen van de afgelopen dagen was ook helemaal niets natuurlijk.

De schaatsgekte is ook weer voorbij. Ik heb zelf eigenlijk niets met schaatsen, maar na anderhalve week ijs begon ik mij bijna een buitenbeentje te voelen. De andere gezinsleden waren dagelijks op het ijs te vinden en het leek wel of bijna al gesprekken maar 1 onderwerp hadden.
Ik kan niet zo goed schaatsen en heb ze ook niet, maar nadat ik ijskoude tenen had bij het kijken en in de gaten houden van twee schaatsende jongetjes, kreeg ook ik de kriebels. Misschien moet ik ze toch maar eens aanschaffen en op een stil plekje oefenen? Beter wat bewegen dan nutteloze toeschouwer zijn. Gelukkig is het weer voorbij en kan ik lekker een boek pakken en, nog beter eigenlijk, mijn hardloopschoenen aantrekken.

Jarig jobje

2009-01-13T10:04:00.003+01:00

Vandaag is zoon jarig: 7 jaar. Ja het gaat hard.
Het wordt een rustig dagje: grotemensenfeest en kinderfeestje hebben we dit weekend al gevierd en zus moet gewoon naar zwemles. En zijn grote cadeau heeft hij ook al gehad: een Spongebob aquarium met twee sluierstaartvisjes: Bob en Simon. Maar de kleine cadeautjes deze ochtend waren helemaal super en vanmiddag kan hij van zijn verjaardagsgeld een WII-spelletje kopen, dus dat komt helemaal goed vandaag.

Dit is het aquarium. De vissen moet je nog met een loep zoeken.

Favoriete boeken in 2008

2008-12-31T10:22:00.006+01:00

Dit jaar heb ik 50 titels gelezen!!!! Tenminste 1 voornemen gelukt. Maar ik smokkel wel een heel klein beetje, want twee boeken kreeg ik niet voor elkaar. Tip: Rachels rokje van Charlotte Mutsaert is echt niet doorheen te komen.

Komend jaar ga ik het ook niet halen, zeker met de Welwillenden van Jonathan Littell op de plank. Dus dat is weer een goed voornemen minder dit jaar. Misschien komen die non-fictie boeken nu dan wel aan de beurt (toch een voornemen).

Tussen alle gelezen boeken zaten een paar 'tussendoortjes' waar ik het niet over hoef te hebben. Er zaten gelukkig ook heel erg veel mooie romans tussen. Zeker 14 boeken kregen vier sterren of meer. Ze zijn moeilijk te vergelijken. Ook heel verschillend. Allen indrukwekkend.
Ik heb ze maar in categorieen onderverdeeld:

Oorlog of de gevolgen daarvan:

Wat is de Wat- Dave Eggers
waargebeurd, een opeenstapeling van verschrikkingen, maar wat een veerkracht
Het verslag van Brodeck - Philippe Claudel
niet de makkelijkste schrijver, maar heel erg mooi; wat angst teweeg brengt
De weg - Cormac McCarthy
verschrikkelijk, maar zo mooi geschreven
De boekendief - Markus Zusak
perfect vakantieboek, mooi, bijna poetisch soms, indrukwekkend

Nederlands

Het pauperparadijs - Suzanna Jansen
non-fictie, maar leest als een roman, boeiend
Datumloze dagen - Jeroen Brouwers
ik houd wel van zijn boeken

Andere culturen

Handelaar in verledens - Jose Eduardo Agualusa
mooi taalgebruik
Witte Tijger - Aravind Adiga
winnaar booker prize, terecht
Het korte maar wonderbare leven van Oscar Wao - Junot Diaz
mooi, rijk verhaal, veel humor en ironie en mooie terzijdes. Heel goed boek
Mister Pip - Lloyd Jones
mooi!

En de rest

Stralende dagen - Michael Cunningham
deed me denken aan Houellebecq en Wolkenatlas van David Mitchell
Poppy Shakespeare - Alan Clarke
Lekker leesboek
Speeldrift - Juli Zeh
machtspelletje van twee leerlingen loopt uit de hand
Vrije val - Juli Zeh
een thriller op zeer hoog niveau
De samenkomst - Anne Enright
ook een Bookerprize winnaar

Winterefteling

2008-12-31T10:16:00.003+01:00

De ene helft van Nederland was afgelopen maandag te vinden in de Ikea. De andere helft had besloten om naar de Winterefteling te gaan. Bij die helft waren wij te vinden. Ondanks alle drukte was het heel erg leuk. De kinderen hebben een perfecte leeftijd voor de Villa Volta en Vogelrok. En ondanks alle wachttijden hebben we ons prima vermaakt. Volgende keer zoeken we wel een andere dag uit: beetje regenachtig misschien en niet in de vakantie.

Vissenkunst

2008-12-16T14:07:00.000+01:00

Eerste sneeuw

2008-11-25T10:22:00.000+01:00

Sigur Ros

2008-11-19T09:42:00.004+01:00

Afgelopen maandag hadden we weer zo'n concert die je niet snel vergeet. Lees deze recensie maar.
Wat mij opviel: een gitaar kan je heel goed met een strijkstok bespelen. Ook de Heineken Music Hall kan muisstil zijn bij een optreden. Jonge meisjes moet je niet meenemen naar zo'n concert; de een na de andere viel (bijna) flauw. Als je achterin de zaal staat zie je echt helemaal niets. Maar Sigur Ros is ontzettend goed en indrukwekkend.

Een muziekje:

Discover Sigur Rós!

Of een clipje:

Ook op Flickr: Nationaal Archief

2008-10-28T10:59:00.004+01:00

Flickr heeft niet alleen mijn foto's erbij gekregen, maar sinds vorige week is ook het Nationaal Archief op Flickr terug te vinden.
Doel is niet alleen foto's met een groot publiek te delen, maar ook informatie over foto's verzamelen.

'Het Nationaal Archief is op zoek naar verhalen achter deze foto’s en roept bezoekers van de website op om commentaren toe te voegen: Herkent iemand op een foto zijn ouders of grootouders? Kan iemand meer vertellen over de werkzaamheden die op foto’s worden verricht? Herkent iemand zijn eigen straat of dorp? Het Nationaal Archief vraagt op deze manier bezoekers om te helpen het nationale geheugen van Nederland te bewaren.'

Een heel mooi web2.0 voorbeeld.

www.flickr.com/photos/nationaalarchief

Mijn nieuwe speeltje

2008-10-26T18:44:00.002+01:00

Sinds een week ben ik weer lekker aan het spelen op het web. Het was er even niet van gekomen, maar dinsdag had ik weer eens tijd om wat uurtjes achter mijn laptop te zitten. Veel tijd gaat zitten in het bijhouden hoeveel vrienden ik op hyves heb, het lezen van al die rss berichten, wat twitteren en mijn twitter-vrienden lezen, leuke sites naar mijn groeiende netwerk in Netvibes sturen. Een van mijn nieuwe netvibesvrienden maakte de opmerking dat hij aarzelde om weer een account aan te maken. Als ik zo uit mijn hoofd optel waar ik inmiddels een account heb aangemaakt, dan kom ik op minstens 25 verschillende sites. Waarvan ik zeker de helft regelmatig gebruik. Maar ja, je moet ook weten hoe iets werkt. Ik heb me nu, eindelijk, aangemeld bij Flickr. En ik ben er helemaal blij mee. Aan de zijkant van mijn weblog zie je een overzichtje van mijn foto's en ook op mijn openbare pagina in Netvibes. Het ziet er echt goed uit. En er wordt nu tenminste iets gedaan met die in mapjes weggestopte foto's.

Gratis geld

2008-10-19T10:35:00.004+02:00

Het is lang geleden dat ik zo blij ben geweest met een nieuwe aankoop. Al hoewel aankoop. Deze was gratis en voor niets.
Deze keer werd mijn besluiteloosheid beloond. Nadat mijn telefoon was gestolen in de vakantie heb ik wekenlang getwijfeld over een nieuwe. Zou ik weer een prepaid kopen? Voor 25 euro heb je er al een. Maar die zien er niet echt super uit. En ik was wel verwend met mijn SonyEricsson. Dus dan toch maar een telefoon met abonnement nemen. Dat betekent wel hogere uitgave aan telefoonkosten. En welk abonnement dan? Ik werd er knettergek van. De ene provider biedt een abonnement voor een laag tarief. Maar als je wilt sms'en moet je een aparte bundel aanschaffen. De ander adverteert met gratis online, maar dat blijkt alleen voor de eerste drie maanden te zijn. Ik ging er bijna van dromen. Nu had ik al heel snel mijn telefoon op het oog. De C902 van SonyEricsson. Deze heeft een hele mooie camera en dat vond ik wel het leukste aan een telefoon. En uiteindelijk wist ik ook wel bij welke provider ik een abonnement zou nemen. Maar ja, ook met abonnement was de telefoon nog 129 euro. Uiteindelijk was ik het beu. Gewoon doen. Bij het bestellen kwam ik tot een mooie verrassing. Op het besteloverzicht stond 0 euro! Meteen op de knop gedrukt dus. 's Avonds heb ik nog eens gekeken. De telefoon kostte toen 109 euro. Ik denk dat iemand aan de andere kant flink op zijn of haar kop heeft gehad. Bedankt provider voor dit kadootje. Ik ben er super blij mee!

Herfst

2008-10-05T10:51:00.002+02:00

Op stap 2

2008-09-23T10:17:00.003+02:00

Het was een verschil met Bon Iver afgelopen vrijdag, maar ook leuk voor een keer: Vrienten, Boeijen en Hofland in de Kleine Comedie. We hadden de premiere te pakken. Dat betekent een halve zaal met genodigden, waaronder de halve platenmaatschappij, Frits Spits, Trijntje en Freek de Jonge en wij natuurlijk. Het was leuk om eens in de Kleine Comedie te zijn en een avondje zittend naar muziek te luisteren. Dat kwam ook goed met pijnlijke hardloopbenen. Bij het eerste nummer vroeg ik me wel af waar ik terecht was gekomen: bij een stel bejaarden die zeuren dat ze ooit jong geweest zijn. Heel oubollig. Maar gelukkig werd het daarna beter en bij flarden ook erg leuk. Vrienten kan nog steeds lekker bassen en heeft dezelfde coole rockhouding, Hofland hangt de grappige opa uit die niet van plan is te stoppen met rocken en Boeijen is nog steeds onverstaanbaar en kraamt rare pseudo-filosofische teksten uit. Hij was wel heel blij dat hij met de echte muzikanten mee mocht doen. Het was een mengsel van nieuwe liedjes met gouwe ouwes. Onderhoudend, maar het duurde toch een half uur te lang.
En dit was de toegift:

Stil in Paradiso

2008-09-23T10:08:00.004+02:00

Ik heb het nooit eerder meegemaakt. Een concert in een popzaal waarbij het publiek muisstil is. Alleen dat was al een ervaring. Het was een wonderschoon concert van Bon Iver. Zie ook deze recensie.
Of bekijk dit filmpje

Invuloefeningen

2008-09-02T09:25:00.003+02:00

Met alle pech in de vakantie was het mijn concentratie niet zo goed gesteld. Ik heb Mim van A.F.Th dus maar even laten liggen en me gestort op een genre waar ik niet zo in thuis ben. Ik wil altijd weten waarom anderen zo enthousiast zijn over bepaalde boeken. Ik weet nu in ieder geval dat het nooit mijn ding zal worden: de door Nederlandse vrouwen (writers on heels) geschreven 'literaire' thrillers. Na het lezen van Close-up van Esther Verhoef en Schaduwzuster van Simone van de Vlugt heb ik maar een conclusie. Ze hebben allebei in hetzelfde schrijfclubje gezeten.

Het zijn twee invuloefeningen op een vast schema: je neemt een vrouwelijke hoofdpersoon. Er is een moord en een hele duidelijke verdachte die natuurlijk nooit de dader zal zijn. Plaats op de achtergrond minstens twee andere verdachten. Laat halverwege het boek verdachte nummer twee met sterke motieven naar voren komen en verras de lezer op de laatste bladzijde met nummer drie: de stille, op de achtergrond aanwezige derde persoon. De overeenkomsten van de twee boeken zijn heel opvallend. Het enige verschil was dat Close-up net wat beter geschreven is dan Schaduwzuster en dus prettiger is om tot het eind uit te lezen, ook al weet je al voordat de dader wordt geintroduceerd dat hij het is.
Het is helemaal niet verkeerd om dit soort boeken te lezen, soms zelfs wel lekker, maar wel jammer dat ze zo voorspelbaar zijn.

Pechvakantie op Terschelling

2008-08-26T11:02:00.004+02:00

De vakantie zit er alweer op. Gelukkig ben ik nog een paar dagen vrij voordat ik weer aan het werk moet. Dat kon ik deze keer zeker gebruiken. De vakantie was heerlijk, maar echt relaxen zat er niet in.

Het begon eigenlijk al voordat we weg waren. J. klaagde dat hij last van zijn nek had. Dit werd alleen maar erger en erger, zodat we maandagochtend bij de dokter in Midsland zaten. Een keelonsteking aan de buitenkant van zijn keel. Een kuur was niet nodig, het zou zelf over gaan. Maar pijnlijk bleef het nog wel enige tijd. Woensdag voelde hij zich eindelijk weer een beetje de oude en kon de vakantie nu echt beginnen.

Vrijdagochtend echter werden we 's ochtends wakker en bleken de deuren open te staan. Er was ingebroken in ons huisje terwijl we sliepen. Eigenlijk waren we alleen maar opgelucht, want ze hadden een portemonnee en twee mobiele telefoons meegenomen. De schade had veel erger kunnen zijn: mijn portemonnee lag er nog, evenals het fototoestel, nintendo ds'en en een laptop. Al met al was het niet zo erg dat we onze vakantie hierdoor lieten verpesten, maar er moest wel het een en ander geregeld worden: politie-aangifte, bankpassen blokkeren, telefoon blokkeren en dat is zonder mobieltjes wel onhandiger. De politie op Terschelling was wel geweldig. Ze kwamen ons opzoeken voor de aangifte, deden zelfs sporenonderzoek en een avond later stonden ze weer voor ons vakantiehuisje toen de portemonnee van J. teruggevonden was.
De dag daarna moesten we wel naar West om het procesverbaal op te halen. Dat moest zowiezo, want de bril van J. was kapot gegaan tijdens een botsing met dochter.

Zaterdagmiddag was alles weer geregeld en kon de vakantie pas echt beginnen.
Maar nee, dat mocht niet zo zijn. Maandag begon het al, een vervelend gevoel in mijn kies. En dat werd steeds erger. Dinsdag vanuit een telefooncel een afspraak met de tandarts geregeld, zodat ik 's avonds in de stoel lag. Hij wilde het echter nog even aankijken. Als het erger zou worden kon ik donderdag terugkomen. Na een paar nachten slecht slapen trok ik het woensdag niet meer, dus de andere tandarts van het eiland maar eens proberen. De telefooncel in Hoorn wilde geen muntjes accepteren. In een vol winkeltje verderop mocht ik wel bellen. Deze tandarts besloot dat een antibioticakuur en pijnstillers mij best door de laatste vakantiedagen konden helpen. Dus werd ik naar de apotheek in Midsland gestuurd. Donderdagmiddag ging ik echter nog steeds door de grond van de pijn. En 's avonds kreeg ik een verlossende behandeling van de tandarts.
He he. Vrijdag was een heerlijke dag. We zijn naar de Boschplaat gefietst waar we lekker de duinen en over het strand hebben gewandeld en hebben gezwommen.
En zaterdag konden we weer naar huis.

We hebben trouwens tussen al het geregel door wel genoten van de vakantie: heel veel gefietst, veel in cafe's en op terrassen gezeten, spelletjes gedaan, door het bos gestruind en over het strand gelopen. Ook met tegenslag blijft Terschelling leuk.

Ruigpootuil

2008-07-29T13:38:00.003+02:00

Terug in Nederland
Zie NRC

Alleen nog de puntjes op de i, maar de tuin is al meer dan leefbaar

2008-07-27T13:18:00.001+02:00

Schoolvakantie

2008-07-22T10:45:00.003+02:00

De vakantie is begonnen. Eindelijk. De laatste weken voor de vakantie zaten de kinderen er al doorheen. Ook niet gek. Dochter gaat groep vier nog een keer overdoen en de laatste weken waren zwaar voor haar. Hoewel ze wel weet dat het beter voor haar is, is het heel moeilijk als je als enige blijft zitten en afscheid moet nemen van iedereen. Maar ik vind dat ze ontzettend sterk is. Het ergste hebben we gehad. Ze zal snel aan de nieuwe situatie gewend zijn.

Ook voor zoon waren het lange weken. Hij is helemaal klaar om naar groep drie te gaan. Hij leest thuis zelfs avi 5 boeken en wil nu toch wel echt gaan schrijven. De juf heeft veel met hem afgezien, want wat moest hij nu nog tussen die kleuters! Ook de directeur mocht hem twee keer op zijn kantoor ontvangen in de laatste week.

De eerste dagen regen waren niet echt leuk, maar ze waren voor de kinderen ook helemaal niet erg. Ze zijn al drie dagen aan het neerdalen en lekker aan het hangen. Leuke dingen doen komt vanzelf wel, te beginnen met de kermis deze week. En tegen de tijd dat wij op vakantie gaan, dan is het natuurlijk heerlijk weer!!

Bandje checken

2008-07-16T10:37:00.004+02:00

We hebben eindelijk weer een nieuwe oppas. Een stoere, hele knappe, jongen van 15 jaar. Allebei de kinderen zijn er helemaal gelukkig mee. Gisteravond zijn we weer eens ouderwets een bandje gaan checken in Tivoli. Altijd leuk. De bus van 8 uur gepakt, concertje kijken en de bus van 11 uur weer terug. Dit gaan we hoop ik weer vaker doen.
Devotchka is, volgens J., Balkan-blues. Het past helemaal bij dit jaargetijde. Het zou nog beter tot zijn recht komen op een buitenpodium in een lekker zonnetje, maar ze hadden gisteren de half gevulde zaal ook helemaal plat. Je merkt wel dat Nederlanders niet zo goed raad weten met deze dansmuziek met rare ritmewisselingen. De band moest even op gang komen, maar het werd steeds leuker en met een blij gevoel zijn we terug de bus in gestapt. Ook lekker trouwens zijn de fris ruikende kleren na zo'n avond.

Speeltjes

2008-06-16T21:08:00.003+02:00

Naast Netvibes is Delicious een van mijn favoriete websites. Alle leuke en/of interessante dingen die ik tegenkom gooi ik daar naar toe. Via mijn tags kan ik later die websites makkelijk terugvinden, thuis of op mijn werk. En ik stuur regelmatig via delicious urls door naar de vrienden in mijn netwerk. Heel handig.

Soms kijk ik rond welke favorieten anderen opslaan. Zo kwam ik onlangs op Wordle. Het is nieuw, maar binnen een paar dagen kwam ik het al op verschillende weblogs tegen. Het is ook grappig. Je geeft een stukje tekst op of jouw Delicious-username en er verschijnt een wordcloud van jouw tekst of tags. Aan mijn wolkje kun je goed zien waar ik mij op dit moment mee bezig houd.

En deze vond ik voor de Beasty Boys-fans onder ons (J, P en S). No sleep til Brooklyn:

Wat een ruimte

2008-06-07T13:57:00.002+02:00

De tuin is leeg

2008-06-07T09:14:00.001+02:00

Wat een ruimte!

Mijn laatste verslaving

2008-06-03T10:16:00.004+02:00

Dochter heeft er helemaal geen last van, maar zoon en ik zijn verslaafd. Sinds een maand of twee zijn wij alledrie de trotse bezitters van een Nintendo DS Lite. En dat is toch wel heel erg leuk. De eerste weken gingen voorbij met veel Braintraining en tetrisachtig spellen, maar al enige tijd ben ik nu verslaafd aan The Legend of Zelda, een 'action-adventure' spel volgens Wikipedia.

Ik heb computerspelletjes altijd leuk gevonden. Met huisgenoot Koen zat ik tot diep in de nacht of eigenlijk vroeg in de ochtend Civilization te spelen met halve liter flessen bier, gehaald bij de Griekse snackbar om de hoek. Toen de kinderen kwamen was het snel gedaan met lange computerspellen en werd het urenlang Spider spelen. Nu zit ik samen met zoon op de bank te gamen. Zelda mag hij alleen niet meer doen. Met zes jaar is dit spel iets te moeilijk en mama werd het een beetje beu om elke keer weer voor hem die tempels in te moeten om monsters te verslaan, schatkisten te openen en geheimen te ontrafelen. Het is wel gezellig om samen te kletsen over dat ene monster of wat je kan doen met je kanonnen of pijl en boog. En als we Zelda gehad hebben gaan we lekker samen basketballen of kanovaren of racen. De moeder-zoon band is nog nooit zo goed geweest.

Waar beginnen we aan

2008-06-01T17:43:00.003+02:00

Dit jaar wordt onze achtertuin aangepakt. Het grootste gedeelte wordt voor ons gedaan. Gelukkig maar, want ik kan er nu al niet meer tegen. De twee hokken in de tuin heeft J. inmiddels afgebroken. Wat een puinzooi komt daar vanaf. Dat moet nog weggevoerd worden en dan moeten alle losliggende spullen ergens anders een plekje krijgen. Daarna komen ze met een graafmachine de hele tuin leeghalen, wordt het betegeld en een nieuwe schuur gemaakt. We zullen wel een aantal weken bezig zijn.
Als je door de puinzooi heenkijkt is het wel een enorme tuin. Ik ben ook heel erg benieuwd hoe het dadelijk is. Dan hebben we eindelijk een schuur waar je makkelijk je fiets uit kunt halen zonder eerst drie andere weg te moeten zetten. Kun je 's avonds een boek lezen met een lamp en zitten we een stuk relaxter. Het wordt wel een 'versteende' tuin, maar met een aantal borders en de twee groene heggen zal het wel meevallen. Dit past ook beter bij onze levensstijl en mijn niet-groene-vingers. Toch ben ik blij dat de buren veel groen hebben. Als we allemaal gaan verstenen wordt het wel heel kaal. Over een paar weken volgen de na-foto's.

Indianenstam ontdekt

2008-05-30T10:16:00.003+02:00

Bij dit nieuws gaat mijn antropologenhart sneller kloppen:

Indianenstammen die in de Amazone wonen in Brazilië, vlakbij de grens met Peru, zijn voor het eerst door een fotograaf vastgelegd.

Het grensgebied van Brazilië en Peru is ondoordringbaar oerwoud. Het dichtstbijzijnde dorp is gauw twee weken varen met een kano. Als het water in de rivier tenminste hoog staat en je niet voortdurend vastloopt op de keien. In dit deel van de Amazone wonen vier indianenvolken die al vijfhonderd jaar het contact met de buitenwereld hebben weten te vermijden. We hebben geen idee hoe ze heten, wat voor taal ze spreken en wat hun gewoontes zijn.

In Brazilië is het beleid deze indianen zoveel mogelijk te beschermen. Dat wordt steeds moeilijker doordat illegale houtkappers en vissers, stropers maar ook drugssmokkelaars almaar dieper het oerwoud in trekken en doordat de gebieden zo gigantisch groot zijn. Lees meer

Er is ook een fotoserie

Uit het schap

2008-05-27T13:56:00.001+02:00

Oke, een supermarkt presenteert graag nieuwe produkten. En daarvoor moeten andere produkten wijken. Geen probleem. Toch loop ik al weken langs de schappen voor zoet beleg. Zou het weer terug zijn? Of wordt het niet meer geproduceerd? Dat kan toch niet? De vragen worden steeds dringender. Ik heb het nog niet in een andere winkel gecontroleerd en het is ook niet zo belangrijk, dat ik er voor omfiets. Ik at het ook niet eens zo vaak, maar de behoefte aan het vertrouwde pakje wordt toch groter. Ik heb het maar eens op het web gecheckt. Het bestaat al sinds 1860 lees ik. En vorige jaar was er een chronisch tekort vanwege produktieproblemen. En he, gelukkig de webwinkel heeft het wel. Maar ik winkel niet elektronisch. Dus hierbij roep ik het maar: gooi die nieuwe Venz Plakkiez uit het schap. Wie wil er hele chocoladerepen op haar boterham?

Lang leve de Gestampte muisjes!!

Mooiste verjaardag

2008-05-25T11:04:00.005+02:00

Vrijdag kreeg ik op mijn werk een mailtje van J. "Dit is de mooiste verjaardag die ik ooit heb gehad". Hij had zondag al leuk speelgoed-voor-grote-jongens gekregen: een kabel om zijn elektrische gitaar aan te sluiten op de computer, zodat hij muziek kan inspelen en op Garageband bewerken. De afgelopen week heb ik hem niet meer gezien. Elke avond was hij met gitaar achter zijn computer te vinden. Ik ben benieuwd hoeveel hits hieruit gaan komen. Maar het mooiste cadeau werd vrijdag pas bezorgd: nieuwe boxen. En daarmee kwam de dj in J. weer helemaal terug. Het waren korte nachten afgelopen weekend.

Writersblog ..uh blok

2008-05-25T10:52:00.003+02:00

Mijn vaste lezers zullen het gemerkt hebben en ik schrok er zelf ook van. Het is bijna twee maanden geleden dat ik blogger heb geopend. De weken zijn voorbij gevlogen. Ik kamp al enige tijd met een bloggersblok. Naast de tijd die door mijn vingers glipt had ik ook weinig tot geen inspiratie. Niet dat ik niets meemaak, maar wat is er interessant aan een bezoekje aan Avifauna, of een boekrecensie van Stralende dagen van Cunningham of een familieweekend in de Ardennen? Met andere woorden, wie zit op mijn berichten te wachten?
Sinds een paar dagen merk ik dat ik weer langzaam ideeen begin te krijgen voor stukjes. Ik ga het toetsenbord dus maar weer oppakken. Ik moet niet meer schrijven met een publiek voor ogen, maar gewoon voor mezelf. Als ze niet op mijn stukjes wachten, zullen ze het toch niet lezen. En de titel van mijn blog is niet voor niets 'weer zo'n saaie weblog'. Dat mag ik dus best waarmaken.
Dus vanaf vandaag. Een nieuwe start.

De Paddentrek is weer begonnen

2008-04-01T13:45:00.003+02:00

Paasverjaardag

2008-03-25T11:17:00.005+01:00

Dochter werd op eerste paasdag acht jaar. Onze paasdagen stonden dus in het teken van haar verjaardag. Omdat opa en oma voor de gelegenheid kwamen logeren betekende dit:

op goede vrijdag schoonmaken (het zijn tenslotte mijn schoonouders), snel naar ikea om dat extra matras te halen (terwijl het al een half jaar bekend was dat we die nog moesten kopen), de grootste bulk boodschappen in huis halen (goede vrijdag is tegenwoordig shoppingdag in heel Nederland), nog even een cadeautje halen (want ook broertje wilt wat geven) en op tijd naar bed
zaterdag van opluchting zuchten omdat de paashockey niet doorgaat, daarom nog maar een spelletje op de ds spelen en de krant lezen, vier keer naar de winkel gaan voor alle dingen die er ook nog moeten komen of vergeten zijn, samen met zoon toevallig een lammetje geboren zien worden, de kamer nog maar eens stofzuigen en alle zooi opruimen die op een of andere manier terug blijft komen, (schoon)ouders ontvangen, heerlijk eten en in het logeerbed kruipen
zondag dochter blij maken, want ze is al weer acht jaar, wachten totdat iedereen eindelijk uit die douche is verdwenen om zelf ook eens te kunnen, paaseieren zoeken in de tuin, snel een cake in elkaar flansen, alle nieuwe geiten, lammetjes en konijntjes tellen op de kinderboerderij, nog even broer helpen die pech heeft met zijn auto (j. dan), de kamer maar weer eens stofzuigen, oma bus ontvangen en vervolgens de rest van de visite, lekker aan tafel aanschuiven, j. de catering laten verzorgen en om 10 uur 's avonds de laatste mensen het huis uitwerken en naar bed
maandag helemaal kapot en niets doen

Mijn favoriete website

2008-03-05T09:24:00.004+01:00

Het bloggen schiet er de laatste tijd vaak bij in. Het blijft moeilijk om mijn spaarzame computertijd in te delen. Grote boosdoener is Netvibes: mijn favoriete website. Of eigenlijk verzamelplaats voor al mijn favoriete websites. Op 1 pagina bij elkaar: nieuws, twitter, gmail, alle weblogs van vrienden en bekenden, werkgerelateerde blogs en al mijn andere favoriete blogs. Heel fijn. En Netvibes wordt steeds leuker, zeker sinds de nieuwe ginger-versie. Vanaf vandaag voor iedereen beschikbaar! Verbeteringen hier zijn de mogelijkheid berichten te bewaren en te delen en je eigen 'universe' maken, eigenlijk een uithangbordje van jezelf.
In Netvibes kom ik ook heel vaak berichten tegen over nieuwe tools en websites. Deze moeten natuurlijk worden bekijken en uitgeprobeerd en dan verwachten mensen ook nog eens dat je die leuke filmpjes op youtube bekijkt. Ik kom tijd te kort dus.
Dus als er weer eens niets op dit blog verschijnt, weet je waar ik ben. In mijn netvibes universe.

Ontspanning

2008-02-17T12:52:00.002+01:00

Werken is de laatste tijd niet zo leuk meer met alle bezuinigingsacties en alles wat daar bij komt kijken. En dan is het lekker om zo'n weekend als nu te hebben. Vrijdag eindelijk weer eens samen op stap geweest. Naar de film met J.: No country for old man. Een aanrader: mooie beelden, geweldige taal. Veel geweld maar ook goede humor. En wat een kop heeft die Javier Bardem. Zaterdag met moeder naar de sauna geweest. En dadelijk maar eens genieten van het heerlijke weer!

Zieke kinderen

2008-02-03T13:50:00.000+01:00

Zieke kinderen. Het blijft lastig om de signalen te herkennen. In de babytijd hoorde je vaak dat het makkelijker wordt als ze kunnen praten en het zelf kunnen benoemen. Ik vind het nog steeds lastig. Wat zijn we daar vaak de fout mee ingegaan. Zoals die keer dat dochter van zes maanden al een week niet wilde drinken en bleek dat ze oorontsteking had. Als beginnende ouder kom je er ook al snel achter hoe verschillend je tegenover ziektes staat. Ik zelf ben opgevoed met het idee 'niet zeuren, gewoon doorgaan' en eerst afwachten en niet meteen de dokter bellen. Terwijl J. meteen met de paracetamol klaar staat en de telefoon in de hand. Bij alle ziektes en toestanden bleek ik de ene keer gelijk te hebben en andere keren was ik blij met de ingreep van J. om toch de dokter te bellen. Wij houden elkaar mooi in balans.

Nu ze al jaren kunnen praten en zeer mondig zijn blijkt dat het nog steeds moeilijk is om in te schatten hoe erg het is. Zoon speelt lekker, maar heeft wel 40 graden koorts. Dochter klaagt dagelijks over pijntje dit en pijntje dat, waardoor je haar niet altijd serieus neemt. Tot ze opeens als een verlept meisje op de bank ligt. En daar is het monstertje schuldgevoel weer.

Zaterdagen

2008-01-27T12:24:00.001+01:00

Sinds dochter op hockey zit zien de zaterdagen er heel anders uit. Uitslapen is er niet echt meer bij, want om 9 uur moet zij alweer op het veld staan en bij uitwedstrijden is het om half negen verzamelen. In dit jaargetijde is het niet altijd even prettig om met koude tenen langs de kant te staan. Maar het is ook best lekker om verplicht buiten te zijn. En het enthousiasme van dochter en haar teamgenoten maakt het allemaal goed. Helaas worden ze elk weekend ingemaakt. Bijna onvermijdelijk. Zij spelen in een nieuw team met allemaal verse meisjes tegen teams die al een jaar langer hebben getraind. Gisteren was (misschien wel) het keerpunt. Ze hebben voor het eerst gewonnen met 2-1. Het was groot feest.

Woensdag.... sportdag

2008-01-23T11:49:00.001+01:00

'Lekker, die is vandaag vrij', denken mijn werkende collega's vast op woensdag. Maar ik moet bekennen dat werken een stuk rustiger is. Zeker op woensdag. Woensdag is: kinderen-naar-schoolbrengdag, wasdag, opruimdag, beetje-maar-vooral-niet-te-veel-poetsdag, kleine boodschappendag, biebdag, weblogdag, administratiedag, tas gereedmaken voor het zwembad-dag, kinderen van schoolhalen-dag, met kinderen naar het zwembad fietsen-dag, kinderen uit het water vissen-dag, kinderen naar het sportterrein brengen-dag, zoon naar voetballen brengen-dag, dochter na half uur naar hockey brengen-dag, zoon ophalen van voetbal-dag, dochter ophalen van hockey-dag, koken-dag, kinderen in bad gooien-dag, kinderen naar bed brengen-dag, was opvouwen-dag, gezellig voor echtgenoot zijn-dag, uitpuffen op de bank-dag.

Kinderfeestje

2008-01-20T12:42:00.000+01:00

Voor ons zijn de feestdagen nu echt achter de rug. Zoonlief is net een beetje te vroeg geboren. Ben je nog aan het bijkomen van oud- en nieuw en iedereen aan het bestewensen, moet er alweer over verjaardagen worden nagedacht. Het 'grote-mensen-feestje' hadden we vorige week. Gisteren het kinderfeestje. De jaarlijkse speurtocht viel letterlijk in het water, dus 's ochtends vroeg moest nog een plan-b bedacht worden. Uiteindelijk werd het een groot succes. Het thema was al lang bedacht: Harry Potter natuurlijk. En alle spelletjes kregen een harry potter tintje. Dus: een bezemrace, een kikker uit een bak water vissen, muizenhappen, de steen der wijzen zoeken en de geheime kamer waar de kinderen geblinddoekt enge dingen moesten voelen. Het was even opstarten, want geen van de kinderen had de film ooit gezien, maar uiteindelijk ging iedereen enthousiast naar huis. Ik ben benieuwd wie thuis gaat zeuren om de film ook te mogen zien.
Expecto Patronum!

Geen inspiratie

2008-01-16T11:25:00.001+01:00

Dat is het nadeel met goede voornemens en geen inspiratie. Er moet wel iets verzonnen worden voor het blog. Gelukkig zijn er veel medebloggers die regelmatig tips rondsturen. Zoals mijn Zeeuwse infoman
Wat dacht je van deze: Kleed een bibliothecaresse aan!

Voornemens

2008-01-08T14:46:00.001+01:00

Kan het nog op 8 januari over voornemens praten? Ach ja, zolang we nog moeten zoenen en beste wensen rond moeten strooien zal het wel. Met die zoenen viel het overigens dankzij koortslip reuze mee dit jaar. Bij sommige mensen was dit helemaaaal geen probleem en bij anderen wel weer jammer van de gemiste kans.

Ik doe eigenlijk nooit zo aan goede voornemens, maar stiekem heb ik er toch wel een paar liggen. Zoals: niet lijnen, maar wel op mijn voeding letten door meer naar mijn buik te luisteren. Dus geen zak drop meer wegschransen als het allang niet meer smaakt en het lekkere biertje een keer overslaan als ik er eigenlijk niet eens zoveel zin in heb. Dit moet toch niet te moeilijk zijn? Zeker omdat ik een groot vermoeden heb dat drop wel eens een van de oorzaken van mijn hoofdpijn kan zijn.

Tweede voornemen is om weer een poging te doen 50 boeken te lezen. Dat wordt al meteen lastig, omdat ik ook meer non-fictie wil lezen. En hoort dat nu wel bij die vijftig of niet? Voorlopig wel natuurlijk, anders kom ik er nooit. Onder voornemen nummer drie kan ik niet uit: minder of selectiever televisie kijken zodat ik meer tijd heb om te lezen.

En als laatste natuurlijk meer bloggen, want dat staat ook al een aantal maanden op een lager pitje. Dus ook meer ondernemen voor de juiste inspiratie, maar dan kan ik niet meer lezen. Dan maar meer over boeken schrijven? Maar dat vinden niet al mijn lezers leuk. Aan de andere kant zijn andere lezers wel altijd benieuwd naar mijn boekenlijstje.

Nou ja, we zien het komende maanden wel weer. Nu ga ik boek nummer twee van dit jaar maar eens uitlezen.

En jullie ook de .......

2008-01-02T21:12:00.000+01:00

Het einde van 2007 en begin 2008 waren niet echt denderend voor mij. De kerstvakantie is door de hele familie kwakkelend doorgebracht. Eerst een zieke dochter en zelf een onbestemd lamlendig gevoel, eindigend met een snipverkouden oudejaarsdag, waarna het stokje werd doorgegeven aan man en zoon, die zich de hele nieuwjaarsdag beroerd voelden. Dochter legde er nog een schepje bovenop met een middernachtelijk bezoekje vanwege oorpijn. Vanwege verkouden, dus snurkende man en dochter, een knie in mijn rug en te weinig dekens bracht ik de tweede nacht in 2008 door in dochters bed. Lekker begin dus.
Deze dag heb ik gelukkig heel fit (ik was vergeten hoe dat voelde) de kerstboom afgetuigd en morgen begint het leven weer. Aan het werk maar weer.

Oh ja, alle lezers wens ik natuurlijk alle beste wensen voor 2008. Maak er wat van.

Een laat lijstje

2008-01-02T20:43:00.001+01:00

Na de valreep moet ik toch nog wat over die lange lijst boeken zeggen die ik dit jaar heb gelezen. Vijftig boeken was het streven, maar helaas, dat is niet gelukt. Het zijn er 43 geworden. Daarnaast heb ik 1 boek half gelezen (Dis van Moring). Op deze en nog een paar boeken (Weduwnaar, Duizend schitterende zonnen) na waren eigenlijk alle boeken heel goed en de moeite waard. Toch waren er ook een aantal uitschieters. De boeken die mij zeker zullen bijblijven zijn:

Engelenmaker - Stefan Brijs
Het schervengericht - A.F.Th.
De jongen in de gestreepte pyama - John Boyne
Alles is verlicht - Jonathan Safran Foer

En de toppers:

Tirza - Arnon Grunberg
Het huis van de moskee - Kader Abdolah

Ik heb nu al zin in al die mooie boeken die mij dit jaar te wachten staan.

Een dagje winter

2007-12-23T14:40:00.001+01:00

HIJ is er

2007-12-22T09:14:00.000+01:00

Eindelijk heb ik hem dan, mijn eerste Mac. Donderdag gooide J. zich voor de vrachtwagen die de straat al uit reed (mijn held) om de macbook te confisqueren. Helaas kwam er nog een kerstborrel en een dag werken tussendoor. Maar nu zit ik dan eindelijk voor mijn nieuwe computer. Het is wel even wennen. Alles moet weer opnieuw ingesteld worden, en het is ook wel anders dan windows. En waar zit op het toetsenbord de delete-knop? Ik wist niet dat ik die zoveel gebruik. Verder typt het enorm lekker en heb ik ook weer een werkend pijltje-naar-boven. Nu nog alle programma's eigen maken, al mijn troep overzetten van de andere computer en ik ben weer helemaal compleet. Kan ik gaan i-chatten met collega E. of L. en met J. als hij op zijn kamertje boven zit te werken.

Het gemoed van mijn blog

2007-12-11T14:01:00.000+01:00

Ik moet wat vaker vrolijke berichten op mijn blog plaatsen.

Blauwe druifjes voor de blues en rode anemonen voor het hartzeer. Het is meer romantisch verbitterd dan groot leed, maar toch - alle troost is welkom.

Een dagje ouder

2007-12-05T10:12:00.000+01:00

Het zit er weer op mijn verjaardag. Vroeger was het een stuk leuker. Nu is het alleen maar weer een jaartje erbij. En dan ook nog voor sinterklaas. Maar ik wil helemaal niet klagen, want ik heb toch maar mooi een zeer fijn loopoutfit gekregen. Nu ben ik dus niet alleen sportief, maar zie er ook nog heel leuk uit. Mooi meegenomen. Het zit trouwens ook echt heerlijk. Ik hoop dat mijn knieblessure snel over is.

En dat leuke plaatje komt van notcelebrity.co.uk

Sinterklaas

2007-11-23T09:27:00.000+01:00

Sinterklaasfeestjes zijn ook allemaal hetzelfde: Neem een benauwd achterafzaaltje. Stop wat zenuwachtige en opgewonden kinderen bij elkaar. Zet de verveelde ouders achterin met een kop koffie en een kruidnootje. Pak wat slecht geschminkte pieten bij elkaar en haal een aangeschoten sint uit het berghok tevoorschijn. Maak wat rare grappen, laat Eline haar turnkunstje doen en Tijmen een judoworp en iedereen het gat in de mond van Noa bewonderen en deel vervolgens uit waar iedereen voor komt. En probeer de sint dan zo waardig mogelijk het terrein weer te doen verlaten. Gooi nog wat eten in de inmiddels met pepernoten en snoepjes volgepropte kinderen. En laat tenslotte de bezwete ouders en misselijke kinderen weer naar huis gaan.

Wij hebben het eerste feestje weer gehad. Gelukkig zorgde Ron Boszhard er voor dat het niet eens zo'n tam feestje werd.

En wij waren er niet

2007-11-21T11:11:00.000+01:00

He lekker, eindelijk weer eens samen op stap. De oppas heeft een bord eten achter de kiezen en stopt de kinderen in bed. De dagoutfit is omgewisseld. De verkoudheid is achter de rug. Die zachte autoband blijkt niet lek te zijn. Dus fit, vrolijk en zorgeloos vertrekken wij naar Amsterdam voor het concert van Rufus Wainwright in de Heineken Music Hall. Wat een geweldige baan heeft manlief toch dat hij overal op de guestlist wordt gezet. Ik bedenk me het in al die jaren ook altijd goed is gegaan.

Had ik dat maar niet gedacht. Bij de kassa aangekomen blijken we niet op de guestlist te staan. Na wat telefoontjes heen en waar komen we erachter dat hier iets is misgegaan en dan zit er niets anders op dan terug naar huis te gaan.

Thuis duiken we meteen het café in en wordt het uiteindelijk toch gezellig.

Zeester

2007-11-07T09:59:00.000+01:00

De kust is altijd leuk. Het maakt niet uit in welk jaargetijde. Afgelopen weekend hebben wij ons er ook goed vermaakt. Wandelen op de boulevard in Knokke, garnalen vangen aan het strand en haaientanden en schelpen zoeken. De mooiste vondst was wel de zeester. Wat is het lang geleden dat ik een zeester heb gezien. Bijzonder. Het roept ook meteen herinneringen op aan strandvakanties zo'n 30 jaar geleden. In mijn beleving vonden wij toen regelmatig zeesterren. Een korte zoekacties in google levert verbazend weinig informatie op over de zeester en in ieder geval niet over uitsterven. Gelukkig maar. Het is een bijzonder roofdier.

Tijd

2007-10-27T10:06:00.000+02:00

Vanavond gaat de wintertijd in. Toevallig of niet, maar het begrip tijd speelde deze week in ons hele gezin een rol. J. zat een week in San Francisco en we werden aan beide kanten soms lichtelijk gestoord van dat heen en weer rekenen naar de juiste tijden. Als wij opstonden ging hij naar bed en als de kinderen naar bed gingen begon zijn werkdag nog maar net. Bij ons was het woensdag de 24ste, terwijl hij nog op 23 oktober leefde. Het beste was om er maar niet te veel over na te denken.

Het kadootje voor de kinderen was in ieder geval heel erg toepasselijk.

En als je dan toch een jetlag hebt, maakt het ook niet uit of de klok een uur terug gaat.

Gratis

2007-10-27T09:46:00.000+02:00

Heb jij hem al, het gratis boek van de bibliotheek? Ik heb het vorige week netjes opgehaald en inmiddels heeft 'De gelukkige klas' al een mooi plekje op de boekenplank gevonden.

Deze actie van de bibliotheek was in ieder geval al een mooie aanleiding voor een leuk vrijdagmiddaggesprekje met mijn allochtone collega. Naar eigen zeggen is zij al goed geïntegreerd in onze samenleving, want ook zij stond deze week aan de balie van haar bibliotheek. Dit is een onderdeel van de 'Nederlandse identiteit' die in ieder geval Fransen snel overnemen: alles wat gratis is pakken. Het blijft iets raars, die 'identiteit'. Want wat is er bijzonder aan dat je alles wat gratis is aanneemt? Dat doen alle mensen, ook in Frankrijk. Het verschil met hen is dat wij het graag benadrukken dat wij iets mee hebben kunnen snaaien, en daar trots op zijn. Terwijl zij alles aanpakken zonder er bij stil te staan, laat staan het zien als iets wat onderdeel is van hun identiteit.

A? Zullen we volgende week vrijdag een franse eigenschap bespreken?

Herfst

2007-10-27T09:42:00.000+02:00

Halen en brengen

2007-10-17T22:28:00.000+02:00

Bij de eerste zwemles van dochter ongeveer drie jaar geleden moest ik even zuchten bij de gedachte nog zeker drie jaar lang elke week in het zwembad te moeten zitten. Inmiddels heeft zoon nog geen a-diploma dus ik ben er nog niet van af. Wat een rust heb ik afgelopen jaren gehad met slechts een ritje per week richting zwembad. Vorig jaar begon dochter weliswaar met turnen, maar dat was op dezelfde dag in hetzelfde gebouw. In het begin zat er nog een uur tussen, maar de laatste maanden overlapten de zwem- en turntijden zelfs. Wat een luxe. Dit schooljaar is het wel anders. De weken gaan nu zo snel. Het is bijna herfstvakantie, terwijl ik het idee heb toch niet zo lang geleden nog op Terschelling te zijn geweest. Niet alleen op het werk is het gas erop gegaan, ook thuis leven we in een versnelling. Vooral dochter spant de kroon. Haar agenda lijkt wel voller dan die van mij. Naast haar drukke sociale leven met afspraakjes en feestjes zit ze op turnen en sinds een paar weken ook op gitaarles. En vandaag had ik mijn eerste uurtje langs de hockeyvelden. Maar dan heb ik het nog rustig, hoor ik drukke vaders en moeders denken. Ja, ik weet het. Zoon komt er ook nog aan met voetbal en drumleswensen. Laat ik maar genieten dus.
En ik hoef in ieder geval niet meer naar de sportschool met al die fietstochtjes.

Broodje hamburger

2007-10-06T10:47:00.001+02:00

Ik had bij het lezen van de Vliegeraar van Khaled Hosseini al zo'n dubbel gevoel en zijn tweede boek Duizend schitterende zonnen heeft dit alleen maar bevestigd. Ik heb me vooral aan het boek geërgerd. Zinnen als: 'Haar oudste zoon was er ook bij - Mariam kon zich om een of andere reden herinneren dat Fariba hem Ahmed had genoemd'. Dit soort zinnen verpesten bij mij het leesplezier.

Het verhaal gaat vooral over geweld, allerlei opeenvolgende oorlogen en de stelselmatige onderdrukking van en geweld tegen vrouwen. Je wordt wel meegesleept met de lotgevallen van de twee hoofdpersonen, maar mij echt invoelen in de karakters kon ik niet. Ondanks alle ellende heeft het verhaal een hoopvol einde. Hosseini schrijft duidelijk voor een publiek dat gewend is om met een goede afloop uit de bioscoop gestuurd te worden.

De boeken van Hosseini zijn net broodjes hamburgers. Ze gaan met miljoenen ver de toonbank, zijn lekker om te lezen, maar echt voedzaam zijn ze niet.

Cadeautje van de baas

2007-09-19T09:53:00.000+02:00

Ik word steeds blijer met de nieuwe baan van J. Gisteren werd een pakketje bezorgd met een cadeautje van de baas. Een i-pod van 30 GB. De oude modelletjes moesten eruit.

Ik ben de hele ochtend bezig geweest met mijn ipodje: muziekjes inladen, vakantiefoto's erbij.

Verder heb ik me meteen maar aangemeld bij last.fm. Last.fm haalt ook gegevens van de ipod op, zoals meestgedraaide tracks. En broer P. wilde meteen mijn vriendje bij last.fm worden, dus ik ben ook nog sociaal bezig geweest. En nu alleen nog muziek luisteren. Maar dat komt morgen in de bus.

Kinderlijke (on)schuld

2007-09-18T10:12:00.000+02:00

Het is weer helemaal in: Pokémon. Of misschien was het dat al heel lang, maar bij ons is het nu de rage in huis. Zoon van vijf komt al weken met Pokémonkaarten thuis die hij van vriendjes krijgt. En vorige week was het zover. Omdat hij zijn dolfijnendiploma had gehaald kreeg hij een echte Pokémon-verzamelmap en mocht hij van zijn eigen zakgeld voor vier euro! een pakje kaarten kopen. Ik heb hem niet eerder zo blij met iets gezien (behalve misschien met zijn Bliksem McQueen autootje). We zijn al snel ingewijd in het Pokémongebeuren met kreten als evolueren en 'die heeft wel 100 hp!!'. En het boek gaat elke avond mee naar bed.

Gisteren werd echter weer een deukje in zijn kinderlijke onschuld geslagen. Bij de buitenschoolse opvang waren al zijn nieuwe kaarten uit het mapje gehaald. Ongelofelijk!

Van papa heeft hij wel meteen een nieuwe set gekregen waarbij zelfs een kaart zit met 140 hp. Maar toch. Dit is niet normaal!

Oeps, bijna

2007-09-15T10:43:00.001+02:00

's Ochtends vroeg, zes uur opstaan, snel douchen, kleren aan, tas gereedmaken, een kom yoghurt met kiwi en muesli eten, zoon kussen, laarzen en jas aan en hup naar buiten. Wel gek dat die ene voet knelt, dat was toch alleen bij die paarse laarzen. Op weg naar de bus kijk ik toevallig naar beneden. Oeps.

Opstartproblemen

2007-09-15T10:32:00.000+02:00

Dat is toch het nadeel van de laatste twee weken van de schoolvakantie pas op vakantie gaan. Bij terugkomst beland je meteen in de hectiek van de eerste schoolweek, man die full speed in zijn nieuwe baan begint, de zwemlessen, turnen en 'zal ik nu op hockey, vioolles of.. ' En 'mag ik dan op voetballen?' En dat moet allemaal weer georganiseerd worden en in het systeem komen. En dan moet je zelf ook weer aan de slag: werken, hardlopen, boeken lezen, bloggen, alle internetonwikkelingen bijhouden en zo nu en dan eens wat uitproberen. En zal ik nu toch de stap eens zetten om op pianoles te gaan of mijn spaans weer eens op te halen? En die ene vriendin had het over een kookcursus. En oh ja binnenkort ga ik naar drie concerten en er moet nog een nieuwe oppas gezocht worden en misschien toch die poetsvrouw ook maar?

Teveel dingen om te regelen, te beslissen en te doen. Ik heb nog geen zin om dat tandje bij te zetten na de vakantie. Ik zou best weer even terug willen gaan.

Nog wat inpakstress en dan...

2007-08-17T16:22:00.000+02:00

Iedereen komt terug en ik mag nog. Lekker, morgen op vakantie. Mijn fototoestel heb ik gisteren nog op kunnen halen, J. komt vanavond thuis en de spullen zijn al half bij elkaar gepakt. Ik heb er zin in. Lekker uitwaaien, over het strand struinen, fietsen en een biertje drinken in het Heartbreak Hotel, de Rustende Jager, de Walvis, de .....

En verder boeken lezen. Hopelijk kan ik bij oom en tante nog wat lenen, want dit jaar wist ik niet zo goed wat ik mee moest nemen. In ieder geval:

Schervengericht van A.F.Th, want dat boek is veel te dik om in de bus te lezen. Verder Lucifer van Connie Palmen, maar daar mag J. zich op storten. Het trekt mij niet zo. En ik was dat boek over die Hermafrodiet aan het lezen, dus die mag ook mee. Bij elkaar zijn dit aardig wat bladzijden, dus ik twijfel nog over Kiran Desai, die op de plank ligt.

Tot over een paar weken, met vast een paar mooie Terschelling-foto's.

Je hebt van die dagen

2007-08-14T20:19:00.001+02:00

Man is eindelijk met zijn nieuwe baan begonnen. De eerste twee dagen meteen in Luxemburg om zijn computer op te halen!? En nu zit hij een week in Londen. Ik moet toegeven dat ik dat best een lekker vooruitzicht vond. Heerlijk een week lang elke avond voor mezelf. Beetje zappen, wat computeren, boekje lezen. En dat is inderdaad lekker. Zeker na zo'n dag als vandaag. Gisteren liep ook niet als gepland. Dochterlief had zondagavond een zwaar ding op haar pink laten vallen en die stond wel heel erg krom. Dus in plaats van werken was het een dagje ziekenhuis waar alles gelukkig in orde bleek. De middag heb ik maar gebruikt voor de badkamer. Dit jaar heb ik namelijk besloten dat een schoon huis wel lekker is als je terug komt van vakantie. Maar daar moet je wel wat voor doen. Deze dag had ik de vibes en heb ik bijna het hele huis onder handen gehad. De kinderen moesten zich maar vermaken. Wat niet altijd lukte. Eindelijk om vier uur zat ik met een boek in de tuin. Zou het me lukken, een uurtje voor mezelf? Zoon gooide roet in het eten door de oorbel van zijn zus uit haar oor te schoppen. Gevolg: een bloedend oor en een kwartier lang zoeken. Om half zes maar begonnen met koken, om ze daarna zo vroeg mogelijk het bed in te krijgen. Maar waar waren die vissticks? Ik had ze toch in het vriesvakje gelegd? Toch maar de wespen in het schuurtje getrotseerd en naar de winkel gefietst. Het koken (niet mijn favoriete bezigheid) eindigde met een paar brandwonden. Daarna 'hup kids op bed' wilde ook al niet lukken. Een onderbroek aantrekken is voor zoon S. namelijk een heel avontuur en de oorbel moest nog teruggeplaatst worden, ook een hele operatie. Zoon wilde het verhaaltje voorlezen, wat hij nog niet kan omdat hij toch echt in groep 2 zit, maar wat hij wel frustrerend vindt. En op dit juiste moment belde papa op, voor hem het teken om zich eens lekker uit te en de lamp naar beneden te halen. Dat was het einde van hun verhaaltje.
En nu ga ik maar eens op de bank liggen.

Biblio-ezel

2007-08-13T13:48:00.000+02:00

Mijn camera is nog steeds in retraite, daarom eens een ander plaatje:

Gevonden op: http://www.kk.org/streetuse/archives/2007/08/mule_bookmobile.php

Book quiz

2007-08-05T12:02:00.000+02:00

Ik vond het een mooi boek en het is een van mijn favoriete schrijvers, dus de uitkomst van deze quiz is niet zo gek. In de motivatie bij dit boek herken ik mij echter helemaal niet.
Zelf doen? Ga naar http://bluepyramid.org/ia/bquiz.htm

You're Love in the Time of Cholera!

by Gabriel Garcia Marquez

Like Odysseus in a work of Homer, you demonstrate undying loyalty by
sleeping with as many people as you possibly can. But in your heart you never give
consent! This creates a strange quandary of what love really means to you. On the
one hand, you've loved the same person your whole life, but on the other, your actions
barely speak to this fact. Whatever you do, stick to bottled water. The other stuff
could get you killed.

Take the Book Quiz
at the Blue Pyramid.

Vijf dagen Cadzand, ook wel 'de zonnebril' of is het zonnenbril?

2007-07-27T10:53:00.000+02:00

We zijn net terug van een aantal dagen in Zeeland. Altijd leuk om aan de kust te zitten, ook met dit wisselvallige weer. Eigenlijk is het maar 1 dag behoorlijk slecht geweest, maar een middagje Tour de France kijken is ook niet echt een kwelling.Verder hebben we lekker over het strand gebanjerd en bijna dagelijks een duik in zee genomen. Voor zoon stond deze minivakantie in het teken van de zonnebril [zonder tussen-n natuurlijk]. Zijn zus had voor vertrek naar het zuiden een zonnebril gekregen en hij kon natuurlijk niet achterblijven. En deze jongen van vijf is behoorlijk vasthoudend. In twee dagen was het z-woord minstens honderd keer gevallen, zodat de zoektocht het eerste was wat we maandag ondernamen. De twee trieste cadeauwinkeltjes hadden echter weinig keus te bieden. Wie koopt er op dit moment ook een zonnebril? S. wilde toch maar verder kijken, maar er viel nergens anders iets te vinden. Zo keerden we met lege handen thuis om lekker naar de tour te kijken. Waarop het gezeur weer opnieuw begon. Het moest toch maar die allereerste, de gouden, worden. Dus die moest meteen maar gekocht worden, en zo verder. De dag erna hebben we snel dat kreng opgehaald, waarna het gezeur natuurlijk niet over was. Want de ene kant zat slap en de andere kant strak.. en..

De vakantie eindigde zoals het voorbeschikt was. Na een bezoekje aan oom M. kregen we thuis een telefoontje: S. had zijn zonnebril in Zeeland laten liggen!

Zonnebril-liedjes

Dit vond ik in mijn tienerjaren leuk. Het zullen de hormonen geweest zijn:

Klinkt een stuk interessanter:

Trip down memory lane.....

2007-07-18T17:07:00.000+02:00

Niets zo heerlijk als af en toe te wentelen in sentiment. Vorige week zondag op een onbewaakt moment gezien dat Buffalo Tom een dag later zijn opwachting zou maken in de Melkweg. Trip down memory lane.....eeuwen geleden deze uitstekende Amerikaanse band een keer mogen programmeren in OJC Contract in Hulst. Een enorme bak herrie werd die avond over mij en een handvol enthousiaste zeeuwen uitgestort. Hoogtepunt was na het optreden in de kleedkamer waar Bill (zanger) zijn akoestische western ter hand nam en met tranen in zijn ogen een schitterend liefdesliedje voor zijn vrouw ten gehore bracht. We zijn ook nog flink pinten wezen pakken met de mannen uit Boston en zodoende ligt het Nederlandse succes van deze Amerikaanse band in het pittoreske Hulst. Toen al was ik overtuigd dat deze gitaarband een bescheiden rol zou gaan spelen in de muziekhistorie. En jawel, jaren later Europese tournee met zalen van kaliber Paradiso. Een paar echte cult klassiekers als Taillight faids, Mineral en mijn alltime favourite "Larry".

Vorige week maandag was een meer dan aangenaam weerzien. De snotneuzen mentaliteit gekoppeld aan een enorme dosis passie en schitterende poetische miniatuurtjes blijven nog steeds overeind staan. Alle klassiekers vlogen voorbij en bij Larry heb ik toch echt een traantje weg gepinkt (ja John, ik wou dat je er bij had kunnen zijn....toch beetje ons ding). Guys....what can I say....you've made my day!

P.s. Muzieksample is nieuw speeltje van mijn ega. Niet echt representatief, maar toch een idee hoe ze klinken. Voor de "die-hards", check iTunes en koop Big Red Letter Day, Let Me Come Over of gewoon de Best Of......;-)

Inspiratie

2007-07-18T14:14:00.000+02:00

Mijn vaste lezers (J, P, P en A) zullen het de laatste weken wel gemerkt hebben. Er gebeurt niet zoveel op mijn blog. Mijn inspiratie is een beetje zoek. Elke keer weer neem ik mij voor om vaker bij blogger in te loggen, maar de tijd glipt op dit moment door mijn vingers. Bovendien heb ik na acht uur intensief werken achter de computer thuis meestal zin om in de schaarse uurtjes voor mijzelf wat anders te doen: straaltjes zon meepikken in de tuin, tour de france kijken, of gewoon een boek lezen. En daarbij is mijn camera ook nog eens in revisie. Bij een stukje hoort toch een foto.

Wel jammer, want er gebeurt genoeg, ook bij andere blogs, om over te schrijven. Zo kom ik regelmatig nieuwe widgets tegen om uit te proberen. Deze week heb ik mij daarom maar eens aangemeld bij Goodreads. Aan de zijkant van mijn blog kun je nu klikken op het boek wat ik nu lees om bijvoorbeeld mijn mening hierover te lezen (vooral leuk voor mijzelf neem ik aan). Wel jammer aan Goodreads is dat net als bij Librarything, de boeken Engelstalig zijn. Het toevoegen van Nederlandstalige boeken kost meer tijd, doordat alles handmatig moet en je zelf een cover moet invoegen. Ik doe nu dus maar net alsof ik alles in het Engels lees. Maar het is wel leuk om eens een tijdje uit te proberen. Ook nieuw, maar vooral leuk voor gastcolumnist Joost:

Zware loodjes

2007-07-11T09:35:00.000+02:00

Het is het einde van het jaar. Maar de laatste weken duren wel heel lang. Nog anderhalve week en dan hebben de kinderen pas vakantie. Dochter ligt nu op de bank, want ze is op. Moe, zwak en niet misselijk. Gewoon klaar met alles. Vandaag mag ze opladen en dan moet ze toch echt die paar dagen volhouden. We hebben er allemaal last van. Geen zin om te werken en dromen over strand, zee, lekker fietsen, alle strandtenten afgaan en zomerse avonden bij de caravan. Zelfs mijn fototoestel heeft er geen zin meer in en is in behandeling. Misschien maar goed ook dat het weer nog niet helemaal meewerkt, anders zou het helemaal zwaar zijn. Gelukkig hebben we een heerlijk vooruitzicht: over tien dagen mogen we een weekje naar Zeeland. Dat sleept ons zeker naar de vakantie half augustus toe.

Mam, wat betekent....

2007-06-19T21:50:00.001+02:00

Aan tafel heb je vaak de beste gesprekken. Onze beste traditie is op vrijdagavond als de kinderen op bed liggen: lekker eten en de week doornemen en eindigen met het draaien van plaatjes en drinken van biertjes. Maar ook met de kinderen kan het heel gezellig zijn en komen alle onderwerpen op tafel: school, vriendjes, de dood, pokémon, en het eten van morgen. Het is ook het moment om prangende vragen te stellen. Mama, wat betekent 'homo'? Was er zo een. Niet zo'n moeilijke vraag. Welk land heeft een vlag met groen, rood en geel, vind ik een stuk lastiger. Dus heb ik netjes aan zoon uitgelegd wat een homo is en dat je dat woord niet naar iemand moet roepen, want dat is pesten en daarvan krijg je pijn in je buik. Een homo kan er ook niets aan doen dat hij verliefd wordt. En dat begreep hij gelukkig heel goed. Op dit moment lijkt hij het onderscheid tussen lekkere vieze woorden en scheldwoorden goed door te hebben. Woordjes als piemel, scheet en dikzak liggen wel voor in zijn mond, maar verder gaat hij niet. Toch eindigde het gesprek met een belangrijke vraag. 'Mag ik dan wel homo zeggen als ik in mijn bed lig?' Ja hoor zoon, soms moet het er gewoon uit.

Marcel Möring heeft mij verslagen

2007-06-06T11:48:00.000+02:00

Soms is het prettig om doelen te stellen in het leven. Mijn goede voornemen voor dit jaar was het lezen van 50 boeken. Moet te doen zijn: één boek per week. En ik ging ook als een speer, kijk maar bij mijn lijstje gelezen boeken. Er zijn natuurlijk mensen die mij voor gek verklaren, maar met 4,5 uur per week in de bus zitten kom je best ver. Een groot voordeel is ook dat ik kritischer ben gaan lezen. Tot voor kort las ik elk boek uit, hoe saai ook. Maar daar heb ik geen tijd meer voor. Elk boek wat na een paar bladzijden niet boeit gaat terug naar de bieb. Nu heb ik de boeken van Möring altijd mooi gevonden, dus vol goede moed begon ik een aantal weken geleden aan Dis. De recensies hadden mij moeten waarschuwen. Na tweehonderd bladzijden heb ik het weggelegd. Als je bladzijden over gaat slaan om maar door te kunnen gaan, dan is er iets niet goed. Helaas voor Marcel, maar ook voor mijn persoonlijke recordpoging. De lust om te lezen is even helemaal weggenomen. Ik ben op dit moment boekloos. En dat gebeurt niet vaak. Hopelijk krijg ik het leesvirus snel weer terug. Tips over boeken die mij dat virus kunnen terugbezorgen hoor ik graag.

Poetsles

2007-06-06T11:28:00.001+02:00

Vroeger was alles beter. Nou dat geldt tegenwoordig niet bij de tandarts. De oudste is eindelijk aan het wisselen en mocht daarom (met broertje natuurlijk) naar de poetsjuf. Als ik die vroeger had gehad, had mij dat wellicht wat gaatjes kunnen schelen. De eerste poetsles stond vooral in het teken van de moeder. Ik kreeg een gedegen instructie in het napoetsen van de kinderen en werd ook op het matje geroepen over hun eet- en drinkgewoonten. Ik dacht eigenlijk dat wij dit wel goed deden: geen frisdrank in huis, gezonde tussendoortjes op school en niet elke dag snoepen. Maar het kan dus altijd beter. De kinderen vonden het verder heel interessant. Eerst blauwe tanden om te controleren of ze goed gepoetst hadden, daarna een nieuwe tandenborstel en tot slot: de fluorbehandeling. Dat zag er heel interessant uit en zeker toen S. hoorde dat hij het bitje ook mee naar huis mocht nemen. Hij besloot ter plekke om deze ook altijd in te houden. Het enthousiasme verdampte wel toen de bitjes ingingen. Ik kreeg een enorme flashback naar mijn fluorbehandelingen vroeger. In begin is het lekker, maar daarna duurt het wel heel erg lang. Dit gold ook voor deze fluorslachtoffers. Ja kinderen, het wordt elk half jaar even (niet) slikken.

Kieviten - rovers: 1-1

2007-05-15T15:36:00.000+02:00

In mei leggen... Ja ja, het jachtseizoen is weer geopend. De merels die zo bedrijvig af en aan vlogen in de tuin zijn weg. Het nestje is leeg. 1-0 voor de poezen.
Tijdens het hardlopen zag ik dat niet alle vogels zo kwetsbaar zijn. Wat een mooi gezicht: twee kleine kieviten die een grote roofvogel wegjagen. Goed zo!! De strijd is 1-1.

Vraag en antwoord

2007-05-15T15:21:00.000+02:00

En hier houdt mijn partij zich tegenwoordig mee bezig:

Antwoorden van minister Klink, mede namens de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, op Kamervragen van de Kamerleden Halsema, Azough, Van Gent en Peters (allen Groen Links) over een poster in de binnenstad van Utrecht (2060711930).

Vraag 1
Bent u bekend met de poster in de historische binnenstad van Utrecht, waarop een vrouw in gouden bikini is geportretteerd? Zo ja, deelt u de mening dat dit seksistisch is?
Antwoord 1
Ja, deze poster is ons bekend. De overheid heeft echter geen inhoudelijke bemoeienis met en ook geen oordeel over reclame-uitingen. Dit om de vrijheid van meningsuiting en expressie te waarborgen. Uitingen op reclameborden worden beoordeeld door de Reclame Code Commissie, die aan de hand van de Nederlandse Reclame Code beoordeelt of reclame strijdig is met het algemeen belang, de openbare orde of de goede zeden.

Vraag 2
Bent u bereid te bevorderen dat in het kader van de gelijke behandeling een poster wordt opgehangen van een man in een gouden zwembroek? Zo neen, waarom niet?
Antwoord 2
Het kabinet zet zich op vele terreinen in om gelijke behandeling te bevorderen. Het ophangen van een dergelijke poster, hoe gewenst wellicht ook, valt daar echter niet onder, aangezien het geen taak is van het kabinet om reclameuitingen met commerciële doeleinden te bevorderen.

Moederdag

2007-05-13T12:03:00.000+02:00

Moederdag is eigenlijk alleen leuk met basisschoolkinderen. Nu heb ik niet te klagen. Onze moeders verwachten niet dat wij elk jaar op de stoep staan. Niets is erger dan verplichte bezoekjes afleggen. Zoals die kennis, die op vaderdag drie vaders en een begraafplaats moet bezoeken. Mijn moederdag is zoals het zou moeten: uitslapen, blije kinderen met zelfgemaakte cadeaus en een ontbijtje. En dat hardloopshirt van papa is ook mooi meegenomen natuurlijk.

Beppe 90

2007-04-25T10:22:00.000+02:00

De oma's in mijn familie leven lang. Ik heb ze allebei nog. Mijn beppe werd afgelopen zondag 90 jaar. Een mooie leeftijd zei ik tegen haar. Maar zij bood meteen aan te ruilen. Niet zo'n rare opmerking. Je leven wordt er ook niet leuker op als je na twee tia's opeens achter een rollator moet lopen, je ogen niet meer meewerken en je opgesloten zit in een een verzorgingshuis. Toch blijf ik bewondering voor haar vitaliteit houden. Dankzij de blindenbibliotheek blijft ze helemaal bij en 'leest' ze alles nog. En ik denk dat ze nog wel eens kampioen rollatorlopen kan worden. Haar verjaardag was zeer geslaagd. Leuk om alle ooms, tantes, neven, nichten en achterneven en nichten te zien. Nadat wij de vier-generaties vrouwen foto hebben gemaakt (beppe, dochter, ik, en achterkleindochter) bleef beppe maar even zitten voor wie een 'nu-kan-het-nog-foto' wilde maken. En daar werd door sommigen nog maar even gebruik van gemaakt.

9

2007-04-18T22:45:00.000+02:00

Ik kan het natuurlijk weer leuk hebben over de wetgeving rond viskommen (een ronde viskom wordt deze zomer bij wet verboden) of semi top tijden in het prestatieloop gebeuren maar daar heeft L. het al uitgebreid over gehad. Ik kan het ook hebben over het zwarte gat na de passie tijd of over de zin/onzin van een kinderbijbel, maar nee....toch weer even popmuziek. Iedereen kent inmiddels het fenomeen Damien Rice. De recenties op het eerste album kan ik me nog goed herinneren; kinderliedjes met een verraderlijke inhoud. Het was even wennen om de in eerste instantie mierzoete soberheid te doorgronden. Maar eenmaal het kwartje gevallen was, was de adoratie ook volledig. En bij album nummer twee (eigenlijk 9 want dat is de titel) is het al niet anders. Fff wennen maar daarna......totale overgave. Vooral Elephant.......mijn god wat heeft die man een bereik. En lekker droog op plaat gezet....geen effectjes maar om het even in compu termen te stellen wysiwyg (what you see is what you get, in dit geval de s vervangen voor de h). Maakt niet uit op welke manier, maar fff binnenhalen dat album....kippevel!

Doepie en Snoepie

2007-04-18T09:49:00.000+02:00

En dit zijn ze dan: Doepie en Snoepie, onze nieuwe huisgenoten. Inderdaad ook wij hebben toegegeven aan het gezeur om een huisdier. Tot nu toe konden we dit goed uitstellen. Maar het is ook wel leuk, en het schijnt ook belangrijk te zijn dat kinderen voor een dier leren zorgen. Maar welk dier past nu het best bij ons? Een hond is geen optie als je zelf drie dagen werkt en van katten moet ik niets hebben. Wat dat betreft komen de allergieën van zoon wel goed uit. Vogels in een kooi zijn zielig en dat geldt ook voor de rest. Bovendien hebben we een kinderboerderij om de hoek.
Uiteindelijk zijn het twee goudvissen geworden. Zaterdag togen wij naar de winkel voor een kom en twee vissen. 65 euro later waren we in het bezit van een grote vierkante bak, twee zakken grind, een plantje,voer, druppels voor het water, een schepnetje en drie accesoires voor in de bak, want als zus er een mag uitzoeken, dan broer natuurlijk ook en wij wilden ook wel een verantwoorde steen. Oh ja en twee goudvissen natuurlijk voor 1,50 per stuk.
Nu schijn je vissen niet zomaar te kunnen verplaatsen, want dan raken ze getraumatiseerd. Dus eerst mochten ze een half uur in de zak wennen aan hun omgeving, daarna kregen ze wat water uit de bak, en na een uur mochten ze eindelijk rondzwemmen. Ze hebben nog twee dagen nodig gehad om hun trauma's te verwerken en te wennen aan het gestamp en geschreeuw van twee kinderen. Maar nu horen ze er echt bij.
'Ik heb nog nooit zo'n leuk huisdier gehad', verzuchtte zoon.

Het is kikkertijd

2007-04-11T09:32:00.000+02:00

Gehaald

2007-04-11T09:22:00.000+02:00

Tuurlijk heb ik het gehaald, de 10 km. Daar heb ik nooit aan getwijfeld. Waar ik wel van stond te kijken waren de zenuwen. Ik heb nooit kunnen vermoeden dat mijn eerste loop me zo bezig zou houden. Het waren goede spanningen hoor, ook wel veroorzaakt door de hele sfeer bij de Fortis Marathon Loop. 's Ochtends vroeg was ik met mijn twee vriendinnen al op weg gegaan. We waren er veel te vroeg, maar het was ook lekker om de sfeer mee te maken. Pas om 11.15 gingen wij van start. Wij stonden vrijwel achterin en dat is een goede les voor volgende keer. Nooit doen bij zo'n massale loop. Ik ben de hele weg bezig geweest om anderen in te halen met soms gekke capriolen over bermen en fietspaden en tussensprintjes. Het was natuurlijk geweldig weer en ook ontzettend leuk om door Utrecht te rennen. met een tijd van 57.54 kwam ik uiteindelijk over de finish. En daar ben ik best trots is. Zo'n eerste keer weet je toch niet hoe hard je uiteindelijk gaat. Na mijn prestatie heb ik me bij broer R. gedoucht waarna wij ons op het terrein hebben vermaakt totdat J. om 16.00 binnenkwam op de halve marathon met een tijd van 1.53 en nog iets. Het leek wel een feestdag.

Jong leven

2007-04-06T09:51:00.000+02:00

Djiezus.....

2007-04-04T21:12:00.000+02:00

......en wat een Djiezus was het inderdaad. Gisteren weer mijn jaarlijke MPtje met vriend Paul gehad. In de media gonsde het weer als nimmer tevoor. Wordt het luidkeels mee zwansen met Jan Rot, gaan we lekker bimmen met Egon Kracht die alle stemmen omzet in slippende baspartijen (eerlijk gezegd wekt dit wel mijn interesse), Leusink met zijn mannen/jongens.....afijn het was weer een feest. Dé traditionele Naarden met zijn voorpremiere in Aardenburg en Utrecht wordt als vanouds bestempeld als traditioneel en stijf. Wat mij betreft mogen de heren media blijven speculeren, maar mijn uitstapje naar Utrecht met in de pauze standaard twee vaasjes de man en een flinke pint daarna in café de slok geven mij echt niet het gevoel één van de vazallen van Rouvoet te zijn. Sterker nog, je hoeft geen Christen te zijn om de schoonheid van dit meesterwerk te doorgronden.

Gisteren was weer een toppertje. Geweldige solisten (met een revancherende bas in het tweede deel), een Christus die mij bijna deed geloven, een evangelist die eerder heilig verklaard zou moeten worden dan de vorige paus aangezien deze man met zijn stem elk jaar weer voor een wonder doet zorgen, een fabuleuze sopraan en alt die in de aria So ist mein Jesus nun gefangen de hand van god hebben aangeraakt, een puike tenor, en prachtig koor en orkest...kortom hulde. Alleen volgend jaar weer een Viola da Gamba bij Kom suses kreuz want die luit was wel een beetje vlak........!!!!

P.b. De gekozen afbeelding is voor leek en prof DE uitvoering volgens de VK (en ook volgens JN), dus aanschaffen en na carnaval de volledige vastentijd de rest van de familie gek maken!

Nieuwe gewoonte

2007-04-02T21:29:00.000+02:00

Ik heb een nieuwe gewoonte.

Sinds een week heb ik de neiging om in de bus even onder de banken te kijken.

Beetje raar misschien. En het zal ook wel over gaan. Maar niet voordat ik mijn nieuwe ov-jaarkaart heb. Een week geleden heb ik hem verloren. 's ochtends liet ik hem nog zien aan de buschauffeur. 's Middags zat ik voor het eerst sinds tijden met twee collega's in de trein naar Amsterdam. Gezellig. De controle leverde echter een kleine schok op en vooral verbijstering. Alles compleet in mijn portemonnee, maar alleen geen ovjaarkaart te bekennen. Heel raar. Ik had hem nog in mijn handen gehad. Dankzij mijn lieve uiterlijk hoefde ik van de conducteur geen kaartje te kopen. Voor de lezing begon dacht ik even snel connexxion te bellen, en zoals dat altijd gaat: ik had mijn naam net genoemd en beltegoed op. De hele lezing moest ik me inhouden om niet nog een keer mijn tas te doorzoeken. Maar ja, weg is weg.

Hij lag vanochtend en vanmiddag ook niet onder de bank. Ik wist niet dat ik zo gehecht was aan dat kaartje.

Spanning in de polder

2007-03-13T20:47:00.000+01:00

De trainingen voor de 10 km gaan heel goed. Vandaag stond in het schema een duurloop van 50 minuten gepland. Ik verbaas me er soms nog over dat ik het ook volhoud om zo lang achter elkaar te lopen. Het is bij lange na nog geen 10 km maar dat komt helemaal goed volgens de trainers.
Op dinsdag heb ik altijd een vast rondje in de polder. Het eerste stuk is meestal verschrikkelijk: 20 minuten op een lange weg lopen zonder bocht. Na de eerste bocht weet ik dat ik bijna op de helft ben en wordt het allemaal wat makkelijker. Dankzij de ipod is het ook goed vol te houden. Vandaag kreeg ik genoeg stof om mijn gedachten zeker vijftien minuten te verzetten. Eerst kwam een politiebusje voorbij, toen nog één, toen nog één. En dat in de polder. Een verkeerscontrole in deze uithoek leek me wat overdreven, maar wat kan er hier anders aan de hand zijn. Tien minuten later zag ik ze staan. Bij een rijtje boerderijen werd een doorsnee echtpaar naar de auto begeleid. Zouden de kangoeroes illegaal zijn? Hebben ze een wietplantage? Helaas lees je dit soort dingen ook nooit terug in het plaatselijke suffertje. Maar ja een zich verslapende buschauffeur is ook veel spannender.

Lente

2007-03-11T10:13:00.000+01:00

Het dominospelletje hoorde bij de laatste stuiptrekkingen van de winter. Of was het herfst. De gifstoffen zijn uit het lichaam verdreven. De regen heeft alle winterresten weggespoeld. En het is lente!! De hele buurt leeft weer op. Iedereen is buiten. De buurmannen zijn een steegje aan het betegelen. Buurvrouw vult haar potten weer. J. snoeit de appelboom en de kinderen spelen weer eens een hele dag op straat. En ik heb het virus ook weer te pakken en heb zowaar de ramen gelapt. Het leven ziet er meteen weer wat prettiger uit.

Een weekje domino

2007-03-11T10:01:00.000+01:00

We hebben het weer gehad. De jaarlijkse verkoudheids/griepronde. Eerst was zoontje de dupe met flinke koorts en algehele ellende. Moeder volgde een dag daarop en vader was niet veel later de pineut. En zoals het echte mannen betaamt was het bij hem ook meteen een graadje erger. Dochter was zo jaloers dat iedereen ziek thuis was, dat ze spontaan hoestbuien begon te ontwikkelen, waarop ze vrijdag dan toch eindelijk een dagje thuis mocht blijven. En zo zat de familie snot vrijdag met z'n allen op de bank ziek en sjaggerijnig te zijn.

Maar we hebben het weer overleefd.

Carnaval boven de rivieren

2007-02-18T13:58:00.000+01:00

Carnaval is leuk, maar je moet wel op de juiste plaats wonen. Hier boven de rivieren is het toch wel een beetje zielig.

Voor mij is het ook al weer enige jaren geleden dat ik mij in het feestgedruis heb gestort. Als kind vond ik carnaval niets aan. Mijn ouders hadden absoluut geen tijd voor ons en stuurden ons met vijf gulden naar de friettent als wij teveel zeurden. Verder moesten wij het zelf uitzoeken. Wat ouder ging ik jaarlijks naar het kindercarnaval in het clubhuis waar we de hele middag rondjes moesten lopen achter elkaar. Wat sneller bij 'is je moeder niet thuis' en met sjaals zwaaien bij 'If I had words'. Heel saai. Toen ik het kroegleven had ontdekt leerde ik eindelijk de lol van carnaval begrijpen en heb toch zo'n tien jaar heel wat afgehost.

Nu ga ik al weer zo'n tien jaar niet meer op stap in het zuiden en is het voor mij afgelopen. Maar de jaarlijkse optocht kan ik de kids niet ontzeggen. En zo sta je dan eerst een uur te wachten tot er eindelijk wat aankomt en na een kwartiertje wagens kijken is het weer gebeurd. De carnavalsclub vertrekt vervolgens naar de sporthal. Wij hebben onze eigen traditie ingebouwd en gaan lekker naar onze stamkroeg voor een biertje.

Een nieuwe poging in Second Life

2007-02-07T10:05:00.000+01:00

Alle nieuwe ontwikkelingen op het web nemen tegenwoordig veel tijd in beslag. Ik heb inmiddels een account op verschillende nieuwe leuke websites die allemaal uitgeprobeerd moeten worden. Er blijft weinig tijd over voor Second life. Ik las dat van de vele bezoekers maar weinig mensen echt wat doen daar. Ik heb inmiddels een paar pogingen gedaan, maar ga waarschijnlijk bij de afhakers horen. Het valt ook niet mee. Ten eerste krijg ik de bewegingen van mijn poppetje maar niet onder de knie, waardoor ik altijd te ver doorloop, of draai en nooit op de plek kom waar ik moet zijn. Daarnaast heb ik heel lang op desolate locaties rondgezworven zonder een flauw idee te hebben waar ik was of wat ik daar kon doen. Ook lijkt alles een verzameling van commerciële uitingen. En ik heb geen lindendollars om uit te geven, dus ik kan ook niets. Collega A. was op haar eerste bezoek al in Amsterdam beland. Dus heb ik in een nieuwe poging mijzelf ook naar Amsterdam geteleporteerd. Maar dat was een kort bezoek. Na wat lopen tegen muren en ronddraaien kwam ik bij een groep mensen uit. Een pop-up bij een zwerver vertelde mij dat ik me bij hem moest melden als ik drugsdealer wilde worden. Er werden oproepen gedaan om mijzelf als seksslavin aan te bieden en toen een wildvreemde man mij begon aan te spreken vond ik het allemaal te eng worden en ben er snel weer uitgeklikt. Ik ben nog niet klaar voor de grote wereld.

Blij

2007-01-23T13:54:00.000+01:00

Eindelijk, voor het eerst in maanden heb ik een heerlijke dag helemaal voor mezelf (tot half drie). Ik ben blij. Zaterdag kreeg ik een email of ik zin had om mee te doen met een looptraining voor de 10 km in Utrecht op eerste paasdag. Ik had al maanden niet meer hard gelopen, maar dit was de perfecte impuls om het weer op te starten. Natuurlijk doe ik mee. Het is heerlijk om weer enthousiast aan de slag te gaan. Zondag eerst maar een klein rondje gelopen van 20 min. (met flinke tegenwind). Vandaag heb ik dat rondje al twee keer gedaan. Fijn, dat mijn conditie niet veel was weggezakt. Maar om een tien kilometer te lopen moet ik nog wel veel trainen.

Het is een perfecte dag: lekker weer, gesport en pijnlijke spieren die mij daar aan herinneren en ook nog tijd om in mijn laatste boek verder te lezen: Onder normalen. Ik heb me dit jaar voorgenomen een boek per week te lezen, maar dat betekent wel doorwerken. Tot nu toe zit ik op schema.

Avondje nostalgie

2007-01-20T10:02:00.000+01:00

Afgelopen vrijdag eindigde zoals vele vrijdagavonden. Na een lekkere film, ging J. plaatjes draaien. Het is dat ik bijna in slaap viel, anders was het resultaat groter geweest. De set stond in het teken van een nostalgische bui.

Lang leve de bus

2007-01-20T09:46:00.000+01:00

De natuur vindt het soms leuk om je wakker te maken door bijvoorbeeld een ijsvogel langs te sturen. Andere keren bedenkt hij of zij dat het wel eens goed is om mensen samen te brengen. Bijvoorbeeld door een eerste lentedag te sturen, waarbij iedereen op het terras belandt. De beste dagen zijn wel onze jaarlijkse 'rampdagen'. Vorige jaar hadden we de beruchte sneeuwstorm, waardoor het land in rep en roer was. Afgelopen donderdag hadden we een echte storm. Hé leuk, de hele avond kon je voor de televisie de gevolgen van deze ramp bekijken: een neergestorte hijskraam, bomen op auto's, wegvliegende dakpannen en vooral heel veel gestrande reizigers. Het schept toch een grote band. Collega's die met z'n tienen uit eten gaan, omdat ze de stad niet kunnen verlaten; logeerpartijen bij familie en vrienden, of lekker met z'n allen klagen op het station. Het is natuurlijk wel vervelend als je twee uur staat te wachten op een bus waar je eindelijk in kunt, of als je echt geen slaapplek kunt bemachtigen en uiteindelijk in de rustkamer op je kantoor beland.

Ik had helemaal niet te klagen. Een buurvrouw heeft mijn kinderen van de bso gehaald en toen ik gewoon om vijf uur thuis was hebbben we gezellig een glaasje wijn gedronken om het eens uitgebreid over de storm te hebben.

Lang leve de streekbus.

Social sharing

2007-01-16T09:23:00.000+01:00

Sinds ik mijn nieuwsberichten bekijk met netvibes ben ik heel goed op de hoogte. Dagelijks wordt ik bestookt met interesante nieuwtjes over webtoepassingen en leuke websites. Ik kom tijd te kort om alles eens goed te bekijken. Inmiddels weet ik wel precies wat web2.0 nu is. Een artikel over webtrends geeft een mooi overzicht van alle toepassingen. Al die toepassingen gaan eigenlijk over twee kernwoorden:
social: social bookmarking, social networking, social maps, social motivation, social quizzing
sharing: foto's, documenten, dagboeken (weblogs), filmpjes, vrienden. Allemaal geweldig, maar helaas heb ik te weinig uren in een dag om te bloggen, mijn vrienden van hyves te onderhouden, foto's, documenten, films en bookmarks te delen, quizzen te maken, mijn vooruitgang in het behalen van mijn levensdoelen bij te houden. En dat allemaal ook nog dubbel in mijn tweede leven in Second Life.

IJsvogel

2007-01-10T11:50:00.000+01:00

Op de fiets, in gedachten over onbenullige zaken als zwembaden, hondenpoep, bikini's, meisjesperikelen, en wat er zich meer in een minuut in je hoofd kunt afspelen, werd ik weer door de natuur wakker gemaakt. Nog nooit gezien, en opeens vloog hij langs, een schitterende blauwe pijl: de ijsvogel. Wauw, dat zulke kleurrijke vogels gewoon rond vliegen hier. Dit zal een van de hoogtepunten blijven deze week.

Hij komt trouwens best veel voor. Zie waarneming.nl

Lijssies

2007-01-06T22:56:00.000+01:00

Als echte heavy user van de lichte muziek ben ik eigenlijk wel verplicht mijn lijssie over 2006 af te geven. Voorheen een ware John Cusack moet ik nu toch toegeven dat de volledige waanzin om een muzikaal jaar in een lijstje te proppen me niet meer geweldig af gaat. Zat mooie plaatjes gehoord maar ik weet niet zeker of ze nu zijn uit 2005, 2006 of 2007. En dat is nu meteen het mooie. In deze tijd van nieuwe media zijn zelfs de grenzen van het wanneer gecomponeerd ook totaal vervaagd. Ik vraag me af of niet tig heavy users in deze tijden albums ontdekken die stammen uit de bronstijd. Gisteren nog heb ik wederom de Kinks herontdekt, in mijn ogen de Band van 2006. Voila......mijn lijstje! Natuurlijk staan bij mij de Arctic Monkeys, Tom Waits, Snow Patrol, Johan, Spinvis en Dylan (waarachtig, twee lokale namen!) in de lijsten. Maar als ik zo vrij mag zijn heb ik maar 1 echt lijssie; met stip op 1 www.pandora.com ................tik je favoriete artiest, track, bandje of whatever in en je hebt je eigen radiostationnetje. Die van mij onder Lambchop doet het bijzonder goed (o.a. ouwe kinks kwamen voorbij)! En op twee; www.surf2music.com. Voor een tientje per maand alle albums in je platenkast (lees PC). En voor 15 piek mag je de volledige collectie nog meenemen op je MP3spelertje ook. Heb gisteren nog alle cantates van Bach door Herreweeghe met een druk op de knop in mijn nieuwe playlist 'geendagzonderbach' toegevoegd! Dus mensen doe er uw voordeel mee! Overigens ook voor ouders met Kids zeer aantrekkelijk (je gaat toch geen Ch!pz of K3 voor 16 euries kopen...toch??)!

O ja, en een fully loaded 2007 voor iedereen!!

En een vurig 2007

2007-01-02T20:36:00.000+01:00

De balans van 2006

2006-12-28T23:06:00.000+01:00

Ook ik voel me genoodzaakt de balans van 2006 op te maken. Ik ben niet zo iemand die aan het eind van het jaar de tijd neemt om alles te overdenken. Ik neem het leven zoals het komt. Terugkijken heeft weinig zin vind ik. Maar een weblog is wel de uitgelezen plaats om het toch eens te proberen. Het was een jaar met een paar pieken en dalen, met passie en met moeheid, met stress en genieten.
Eerst maar de passie en de moeheid. In maart ben ik gestart met dit blog en dat was mijn beste initiatief van dit jaar. Het is niet alleen leuk om te schrijven. Het heeft ook een impuls gegeven om alle internetontwikkelingen op de voet te gaan volgen. In een korte tijd ben ik goed op de hoogte geraakt van de ins en outs op internetgebeuren (in informatiesfeer natuurlijk; er is nog steeds een onontgonnen terrein beschikbaar waar ik geen weet van heb). Ook in werksfeer heeft dit een goede impuls gegeven, waardoor ik het eigenlijk best wel weer naar mijn zin heb daar.
Een flinke domper was daarom ook dat gesukkel met mijn gezondheid: hoofdpijn, draaierigheid, vermoeidheid. Het blijft getob met gelukkig veel goede momenten. Job coach en Mensendieck waren gezellige uitjes maar mochten niet baten. In 2007 ga ik eens het alternatieve circuit bezoeken.

De stress dit jaar kwam vooral van J. Maar het brengt veel onrust mee. Onze vakantie op Terschelling en deze relaxweken rond kerst en Oud- en Nieuw waren en zijn heerlijke eilandjes in een druk jaar.
Als moeder zijnde was een hoogtepunt het feit dat zoon S. vier is geworden in januari. Hij was blij om eindelijk naar school te mogen en ik heb opeens een aantal uren per week helemaal voor mezelf. Ze vliegen wel om altijd.

Dieptepunt dit jaar was het overlijden van o.a. onze veertigjarige vriend J. die zo stom was om van de trap te vallen. We denken nog heel vaak aan hem.

Hoogtepunt was natuurlijk de geboorte van mijn nieuwe neefje!
En daar hoef ik verder niets meer aan toe te voegen.

Lijstjes: mijn boeken van 2006

2006-12-24T12:44:00.000+01:00

Dit jaar heb ik 36 boeken gelezen. Nummer 37 krijg ik helaas niet uit voor zondag. Wat ongelofelijk weinig eigenlijk. Terwijl ik altijd in een boek bezig ben. Maar die lastige trage romans hebben de score wat naar beneden gehaald.
De oogst aan goede boeken was wel heel groot. Ik ben een snellezer. Dat schiet lekker op, maar t heheeft wel tot gevolg dat ik een boek ook snel weer ben vergeten. Voor mij is een goed boek eentje die echt blijft hangen. De inhoud weet ik dan niet vaak meer, maar wel het gevoel wat ik bij het lezen kreeg.
Mijn boeken van 2006 waren:

Het slechtste boek wat ik in 2006 heb gelezen was natuurlijk de Da Vinci Code.

Geit

2006-12-24T12:17:00.000+01:00

Goede initiatieven moet je steunen. Wij sturen nooit kerstkaarten, maar geven elk jaar het 'postzegelgeld' aan een goed doel. Dit jaar kopen wij een geit.

Op de site www.oxfamnovibpaktuit.nl kun je nog veel meer alternatieve (kerst)cadeaus kopen.

Iedereen die dus geen kerstkaart heeft ontvangen: fijne feestdagen en een heel goed 2007!!

Kerst

2006-12-24T12:13:00.000+01:00

Ik heb er nooit zoveel mee gehad, kerst. De verplichte familie over de vloer, de hele dag eten en drinken en jezelf vervelen. Als tiener ging ik gewoon werken met de kerst. Dat verdiende goed en was heel gezellig. Nu ga ik er elk jaar keurig in mee, maar ik ben stikjaloers op de collega's die nu op Terschelling of Vlieland zitten. Het is moeilijk om je van de traditionele familiebezoeken los te rukken. Niet alleen vanwege verplichtingen, maar ik wil ze zelf ook wel zien. Hoe vaak ben je nog allemaal bij elkaar?

Kerst is een raar feest geworden, met steeds minder christelijke betekenis. Ik begrijp de mensen niet die er jaarlijks naar uitzien. Tegenwoordig worden huis en tuin al begin december versierd. Ik vraag me serieus af waarom. De geselligheit natuurlijk, maar ik vind er niets gezelligs aan om een raar kerstmannetje voor je raam te laten hangen of een verlicht hertje in de tuin. Al die energieverspilling. En waar is de kerstgedachte? Het druist in tegen mijn protestantse opvoeding. Sommige dingen raak je nooit kwijt.
Maar, nu even ophouden met zuurpruimerij. Morgen gaan we naar de familie en gaan we heerlijk eten en genieten van best aangenaam gezelschap. En ondertussen droom ik gewoon door over een huisje in de duinen, lange strandwandelingen en een lekker winterbiertje in het Heartbreak Hotel. Volgend jaar dan?...

Spijbelen

2006-12-18T21:00:00.000+01:00

Spijbelen, een woord dat nooit echt in mijn vocabulaire heeft gepast. Ik moet bekennen dat ik in mijn middelbare schooltijd geen lesuur heb gespijbeld. Ik was zo braaf, dat ik zelfs de bekende 'menstruatie-smoes' niet gebruikte om onder de gymles uit komen. Of was dat meer omdat ik mijn mond niet open durfde te doen, laat staan het tegen een louche gymleraar over intieme dingen te hebben. Enfin. In mijn hbo tijdperk was ik eigenlijk net zo braaf, maar werd ik gaandeweg wel een stuk losser. Zeker vanaf het tweede jaar, waarin ik op kamers ben gegaan. Met mijn drie vriendinnen deden wij op elke donderdag, maar vaak ook al op woensdag het bekende rondje: eerst thuis naar bijvoorbeeld MCW (voor de oudjes onder ons Medisch Centrum West) kijken met een fles wijn, dan naar Polly of Marijnissen op de korte Heuvelrug. Door naar Extase. Om drie uur de tent uitgeveegd worden. Op naar Swinge bij Dinge en afzakken naar Citylights waar we tot het licht werd ons te goed deden aan pelpinda's en tegelijk met de krantenjongen thuis aankwamen. En ik vraag me nu soms af hoe ik het deed. Want na een uurtje slapen zat ik - als enige van ons vieren - gewoon in de schoolbanken voor een uurtje 'thesaurussen' of 'bronnen', of welk ander vak in mijn vage opleiding werd gegeven.

Nu zijn we inmiddels al flink wat jaren verder, en ik geloof dat ik het eindelijk begin te leren. Ik heb al enige weken het gevoel dat ik spijbel. Mijn weblog staat zielig in cyberspace en krijgt zo nu een dan een bezoekje van een verdwaalde googler. Via mijn statistieken zie ik dat die ene nicht of de andere collega nog een poging heeft gedaan om wat nieuws van mij te lezen. Maar ze krijgen nul op request. Geen activiteiten hier, nada.
Ik beloof plechtig om mijzelf te verbeteren. Alhoewel ik dat spijbelen stiekem ook wel eens lekker vond. Laat mij me als braaf meisje ook eens stout zijn.

LAN relatie

2006-12-17T21:42:00.000+01:00

Heerlijk zo'n avondje LAN relatie; L. zit tegenover mij lekker te weet ik wat veel op haar laptopje te doen en nog steeds na te genieten van haar tanteschap. Ik zit inmiddels weer in de waan van de dag en mijn overvolle prive account te checken die weer overvloeit van medezeggenschapsperikelen op de lokale openbare school van onze koters. Wie kan zich een betere zondagavond voorstellen. Lekker via gmail chatten met je geliefde (zit welgeteld 60 centimeter tegenover mij), digital love in optima forma. Gelukkig is mijn grote vriend muziek nooit ver om de hoek. En in deze dagen van grijze natte kou is er niets zo schitterend als muziek die je omarmt en meeneemt in zachte tinten en kleuren die muziek je kunnen geven. Geen inhoudelijk gebrabbel en politieke statements maar Fins geneuzel die beelden van besneeuwde bossen en verijsde meren oproepen. Natuur en alle aardse geuren daarbij. Nee, geen "Elfjesrock" of "Tolkien metal" maar Sigur Ros. De openbaring op het gebied van soundscape van de laatste jaren..........laat je meeslepen in hemelse melodieën die je vervoeren en naar warmte en geborgenheid laten verlangen. Muziek die Robert ten Brink met zijn kerstspecial laat verbleken en Wham's "Last Christmas" naar de vergetelheid doet verbannen. Ook voor Tolkienlezers verplichte kost!